De Chinese cultuur omvat alle gedeelde kennis, verwachtingen en overtuigingen van haar volk. Het is een grote Oosterse beschaving die als eerste in Europa bekend en gewaardeerd werd. De gesproken taal van China varieert, maar de geschreven taal is grotendeels uniform, wat literaire, filosofische en religieuze traditie mogelijk maakt en een brede culturele eenheid en stroom van artistieke ideeën bevordert.
Borstel in het Chinees is "pi". Inkt in het Chinees is "mo". De typen borstelstreken en de namen die de Chinezen daaraan geven, zijn talloos. Ze vormen de structuur van het beeld en worden meestal gegroepeerd naar onderwerp: bamboe, bomen, rotsen en bergen. Chinese schilderkunst heeft een gevoel van poëzie en realisme. Schilderkunst bloeide tijdens de Drie Rijken-periode. De beroemdste kunstenaar van die tijd was Ku K'ai-Chin. Hij schilderde op een horizontale rol de heldhaftigheid van Vrouw Feng, die het leven van haar keizer redde door zichzelf tussen hem en een aanvallende beer te plaatsen. Schilderijen van de Sung-dynastie zijn bekend om hun ontwikkeling van de horizontale handrol. Sommige rollen maakten 15 meter of langer en werden van rechts naar links uitgepakt. De belangrijkste schilders van die tijd waren Su Tung-P'o, Li Kung-Lin en landschapskunstenaar Mi Fu.
Toen Shih Huang Ti de eerste keizer van China werd en totalitaire controle uitoefende over het grootste deel van het land tussen 221 en 210 v.Chr., maakte hij zijn heerschappij significant door de Chinese Muur te bouwen. In 1974 werd het immense graf van de keizer ontdekt in de provincie Shaanxi. Meer dan 6.000 levensgrote kleifiguren van soldaten werden gevonden, dienend als onsterfelijke keizerslijfwachen. Het boeddhisme werd in de eerste eeuw na Christus geïntroduceerd in China, tijdens de periode van de Drie Rijken. Het vroegste belangrijke boeddhistische beeld, een geguld brons beeldje van Sakyamuni Boeddha dat afgeleid was van een Indisch prototype, werd in 338 n.Chr. in China geproduceerd. Tijdens deze periode sneden beeldhouwers in Yunkank, bij Tatung, de beroemde Kolossale Boeddha uit Grot XX.
De liefde voor jade en het ritueel gebruik van jade zijn kenmerkende elementen van de Chinese cultuur. De Chinezen geloven in de magische kracht van jade, waardoor jade hangers gunstig zijn voor de drager. Mooie voorbeelden van jadeobjecten kunnen in alle periodes van de Chinese geschiedenis worden gevonden: bijlen, ringen, en de "pi" en "ts'ung", die in oude tijden gebruikt werden om hemel en aarde te vertegenwoordigen. Jadeobjecten hebben ook een verband met vruchtbaarheid en begrafenisrechten.
De Chinese pottenbakkerijcultuur ontstond rond 2500 v.Chr. Het was ruw, ongeschilderd aardewerk met ontwerpen die leken op die van het neolithische Europa. De ontwerpen waren symbolisch, gebaseerd op de magische culturele symbolen van spiraalen, driehoeken, vierkanten, zigzags, mensenkoppen, slangen, draken, regen, water en kaurischelpen. Dezelfde motieven waren zichtbaar in zowel prehistorisch als dynastisch China. Ze toonden een sterke culturele continuïteit. Sung-kunstenaars produceerden superbe keramiek met monochrome glazuurs: celadon (mat grijsgroen) en ying-ch'ing (subtiel bleekblauw). De Ming-dynastie, in de 14e eeuw, leverde een trend voor wit porselein met onderglazuurdecoratie. Ming-dynastie ontwerpen werden geschilderd op "vijf kleur" aardewerk gedecoreerd met emailverven.
De Chinese architectuur heeft over de eeuwen heen niet distinctief veranderd in stijl. Veel moderne Chinese gebouwen lijken sterk op hun prototypen van duizend jaar geleden. De essentiële elementen van Chinese architectuur zijn een rechthoekige hal, een hellend dak met uitstekende dakgoten, ondersteund door een bekistingssysteem en houten kolommen. Muren fungeren meestal alleen als schermen. Het boeddhisme droeg een specifieke vorm bij aan de Chinese architectuur – de pagode, die voor velen een symbool van China is geworden. Pagodetorens zijn afgeleid van de Indiase "stupa". Pagodes zijn vier tot acht verdiepingen hoog en vormen torens van tot 90 meter hoog. Elke verdieping is gemarkeerd door zijn eigen uitstekende dakgoten en gebogen lijnen.
De vroegste voorbeelden van Chinees brons waren bijlen, spiegels en vaten met dierenstrijd-motieven. Een supervoorbeeld van bronsambacht uit de Han-dynastie is een figuur van een vliegend paard uit een graf in de provincie Gansu dat in 1969 ontdekt werd. Kunst uit de Shang-dynastie, in 12 v.Chr., werd gekenmerkt door bronsvaten met zoomorfe motieven. De Chou-dynastie, in 1027 v.Chr., is beroemd om brons. Chou-brons maakte vitale vaten en waren explosief en dynamisch in ontwerp. Laat-Chou brons werd geproduceerd om de uitgesproken eisen van feodale hoven te voldoen. Ze hadden meestal verhalende ontwerpen.
Er zijn belangrijke verschillen tussen Chinese en Europese benaderingen van esthetische vragen en kunstwerken. Europese kunst kwam van honderden beeldhouwers, architecten, schilders, graveurs en goudsmiths, terwijl Chinese stukken kwamen van duizenden schilders, onder wie keizers, vorsten, ministers en generaals. China bevatte ook honderden calligrafen die niet alleen beoefenaars van mooi schrijven waren, maar ook gegiftigde kunstenaars. In de 20e eeuw bewoog moderne Westerse kunst oostwaarts. Kunstenaars begonnen zich te verplaatsen van realistische voorstelling naar idee-uitdrukking. Grote kunstenaars zoals Wassily Kandinsky en Andy Warhol werden beïnvloed door Chinese kunst en schilderkunst.