Klei als medium heeft een lange geschiedenis: het wordt al duizenden jaren gebruikt om huizen te bouwen met modderstenen en om potten, gereedschap, ornamente en religieuze figuurtjes te maken. Deze figuurtjes worden nog steeds vandaag de dag gemaakt. Stenen, natuurlijk, worden ook nog steeds gemaakt en wijd gebruikt. Maar vandaag de dag gaat het niet meer alleen om praktische of religieuze doeleinden. Het vormgeven van klei wordt ook als een kunstvorm beschouwd.
Klei is zo wijd en zo lang gebruikt om veel redenen. Ten eerste is het overvloedig. Kleideeltjes kunnen in rivierbedden over de hele wereld worden gevonden. Ze zijn fijn deeltjes die naar de bodem van een rivier zweefden en zich hechten aan andere deeltjes van gelijksoortige aarde. Klei is vormbaar als het nat is, kan in elke vorm worden gebracht, en droogt hard uit. Belangrijkst: als de klei gedroogd of "gebakken" wordt met hoge hitte, wordt het niet weer modderig. Dit betekent dat een kleipot, ornament of figuurtje niet wegspoelt, zelfs niet na een langdurige zware regenbui.
Pottenbakkerij is elke bekervorm, bord, kom, pot, vaas of kan gemaakt van klei. Mensen bakken klei al sinds 6000 v.Chr. voor dit doel. In het begin was dergelijke pottenbakkerij simpel, maar naarmate de tijd voorbijging, bloeide het ambacht van het vormgeven van klei tot kommen en vazen. Pottenbakkerij kan heel simpel of extreem uitgebreid zijn in vorm en hoe het geschilderd is. Een goede pottenbakker kan vazen snel en gemakkelijk maken, en elke vaas zal eruitzien als een exacte replica van de anderen. In het oude Rome, Griekenland en de Ming-dynastie, kon pottenbakkerij ingewikkeld zijn, met toegevoegde texturen, figuren, ontwerpen en vormen in elk stuk uitgewerkt. Uitgebreide afbeeldingen of ontwerpen werden soms op de buiten- en binnenkant van pottenbakkerij geschilderd.
Kleibeeldhouwkunst heeft ook een lange geschiedenis. Sommige beeldhouwwerken zijn religieus, in de vorm van een god of godin, en sommige zijn opgevoerd ter ere van iemand of iets. Andere beeldhouwwerken zijn puur gemaakt om te versieren, en veel worden als kunst beschouwd. Mensen gebruiken klei voor beeldhouwkunst om dezelfde redenen dat ze ervoor kozen om pottenbakkerij ervan te maken: het is vormbaar en duurzaam, kan gemakkelijk gerepareerd worden, heeft geen vorm nodig en is goedkoper dan andere materialen. Kleibeeldhouwkunst kan gebruikt worden in de initiële stappen van beeldhouwkunst met een ander materiaal, zoals brons. Vaak wordt een kleine versie van het beeldhouwwerk van klei gemaakt, en daarna een groter beeldhouwwerk van metaal gebaseerd op de kleine. Klei is niet zo sterk als brons. Waar een groot beeldhouwwerk zou standhouden, zou een kleibeeldhouwwerk van dezelfde grootte en vorm dat misschien niet.
Vandaag de dag zijn er meerdere lessen, online foria, workshops, zomerkampen, tentoonstellingen en evenementen gewijd aan kleikunst. Sommige kleikunstenaars hebben websites met hun informatie, tentoonstellings- of evenementdatums, en misschien een online catalogus. Kleikunst die vandaag gemaakt wordt, verschilt veel van die van het oude China of Rome. Bordjes, kopjes, kommen, zoutdozers, schotels en dergelijke objecten zijn vaak ingewikkeld ontworpen en geschilderd. Sommige beeldhouwers hebben een moderne en architecturale route genomen, terwijl anderen in meer traditionele formaten werken.
Klei is een veelzijdig medium met oneindig potentieel. De beste manier om over klei te leren is eerstehands. Probeer een lokale winkel of museum, of volg een kunstles. Misschien zelfs je Play-Doh-dagen herleven tijdens het oppassen of met je kinderen. Kleikunst, zoals alle kunst, gaat over creativiteit en verbeelding.