Hector Berlioz's beroemdste werken: Top 5 meesterwerken — Symphonie fantastique, Harold en Italie, Requiem, Roméo et Juliette, La damnation de Faust
Louis-Hector Berlioz (1803–1869) — Frans Romantisch revolutionair. Zijn meest gevierde composities:
1. Symphonie fantastique, Op. 14 (1830)
- Programmatisch — Autobiografisch: kunstenaars opium-gevoede obsessie met geliefde (idée fixe)
- 5 delen: Droom–Passies → Bal → Velden → Marsch naar schavot → Heksensabbat
- Innovaties: idee fixe transformatie, 2 orkesten (offstage), col legno strijkers, enorme bezetting
2. Harold en Italie, Op. 16 (1834)
- Symfonie met solo altviool (geen concerto) — Geïnspireerd door Byron's Childe Harold
- Altviool = Harold, dwaalende waarnemer; orkest = Italiaanse landschappen
- Paganini gecommissioneerd, toen geweigerd (te weinig altviool display); later geprezen
3. Grande messe des morts (Requiem), Op. 5 (1837)
- Massale krachten: ~400 uitvoerders (4 blaasorkesten, 16 pauken, 10+ paren beken, enorm koor)
- Tuba mirum — 4 ruimtelijk gescheiden blaasbanden = surround sound avant la lettre
- Lacrimosa — Teder, intiem contrast
4. Roméo et Juliette, Op. 17 (1839)
- "Dramatische symfonie" — Orkest, koor, solisten; geen opgevoerde opera
- Liefdesscène (Adagio) — Een van de grootste erotische passages in de muziek
- Koningin Mab Scherzo — Veerlicht feemuziek
5. La damnation de Faust, Op. 24 (1846)
- "Légende dramatique" — Concerteeropera, onspeelbare lengte (~4,5 uur)
- Rákóczi Mars, Dans der Sylfen, Hongaarse Mars — Concertvaste waarden
- Marguerite's romanza "D'amour l'ardente flamme" — Mezzoshowstuk
Andere sleutelwerken
- Les nuits d'été (liederencyclus, ork. versie)
- Benvenuto Cellini / Béatrice et Bénédict (opera's)
- Treatise on Instrumentation (1844) — Seminaal orchestratiehandboek
Berlioz breidde de orkespalette uit, formaliseerde programmamusic, en maakte de dirigent een noodzaak. Zijn invloed klonkt na in Liszt, Wagner, Mahler, Strauss, en filmscoring.