* Respect voor Gabrielle's nagedachtenis: Annie vindt dat het respectloos zou zijn om Gabrielle's geest in een ander beeld te vangen, vooral omdat ze een complex en veelzijdig persoon was. Annie is van mening dat het een passender eerbetoon is om de essentie van Gabrielle door middel van woorden vast te leggen, zoals ze in het boek deden.
* Angst om te falen: Annie is diep getroffen door de ontvangst van haar eerste standbeeld, dat gemengde recensies en zelfs kritiek kreeg. Ze wil niet nog een teleurstellende creatie riskeren, vooral niet als het gaat om iemand die zo belangrijk is als Gabrielle.
* Beperkingen van advertentiemateriaal: Annie erkent dat kunst subjectief is en dat ze Gabrielle's geest misschien niet kan vatten op een manier die iedereen bevredigend zou vinden. Ze is van mening dat haar huidige creatieve vaardigheden misschien niet voldoende zijn om deze taak tot zijn recht te laten komen.
* Focus op het heden: Annie is actief betrokken bij het schrijven van het boek over de Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society, een project waarmee ze zich sterk verbonden voelt. Het creëren van nog een standbeeld zou haar afleiden van dit belangrijke werk.
Uiteindelijk komt Annies beslissing voort uit haar respect voor Gabrielle's nalatenschap, haar twijfel aan zichzelf en haar verlangen om zich te concentreren op haar huidige creatieve bezigheden. Ze gelooft dat de beste manier om Gabrielle's nagedachtenis te eren is door middel van het boek, dat een krachtig en persoonlijk bewijs is van haar leven en geest.