Dit is waarom:
* Uitdagende stereotypen: Simpsons werk ondermijnt en daagt vaak de stereotiepe representaties van zwarte mensen in de westerse media uit. Door beelden te manipuleren en tekst te gebruiken confronteert ze de objectivering en fetisjisering van zwarte lichamen, waarbij ze de beperkingen van dominante verhalen benadrukt.
* Intersectionaliteit van identiteit: Simpsons werk beschouwt het snijvlak van ras, geslacht en klasse en toont de complexiteit en nuances van de zwarte identiteit. Ze daagt kijkers uit om verder te kijken dan simplistische categoriseringen en zich bezig te houden met de veelzijdige ervaringen van zwarte individuen.
* Een stem geven aan de gemarginaliseerden: Door zich te concentreren op de ervaringen van zwarte mensen, die in de reguliere media vaak het zwijgen worden opgelegd of gemarginaliseerd, geeft Simpson een stem aan hun perspectieven en geleefde realiteit. Ze benadrukt het belang van zelfrepresentatie en het in staat stellen van zwarte gemeenschappen om hun eigen verhalen te beheersen.
* De blik onder ogen zien: Simpsons werk onderzoekt de dynamiek van macht en de manier waarop de blik, met name de blanke mannelijke blik, de representatie van zwarte lichamen vormgeeft. Door het beeld te manipuleren, stelt ze de aannames van de kijker ter discussie en dwingt ze hen om hun eigen vooroordelen onder ogen te zien.
In wezen is het werk van Lorna Simpson een krachtige kritiek op de manieren waarop machtsstructuren en sociale constructies de representatie van zwarte mensen vormgeven. Ze probeert actief deze structuren te ontmantelen en een meer inclusief en genuanceerd begrip van de zwarte identiteit te creëren.