Surrealisme kunst is een school van kunst die emoties weergeeft die afkomstig zijn uit het onderbewuste of de fantasie. De beelden kunnen weinig of geen gelijkenis hebben met echte mensen, plaatsen of objecten in de tastbare wereld. Het is eerder een expressie van het paranormale of de interne realiteit van de kunstenaar. Dit type kunst begon in Europa in de jaren '20.
De surrealistische beweging begon in Parijs, bloeide in Europa en kwam in de Verenigde Staten voordat het door de kunstwereld in 1941 voor dood werd verklaard. Surrealisme had zijn wortels in abstracte kunst. Het volgde de Dada-beweging, die begon toen de Eerste Wereldoorlog eindigde. Dada-leider Tristan Tzara zag zijn beweging als een rebelse maatschappelijke verklaring die kunst aanving zoals het gekend was. De surrealistische kunstbeweging, geleid door een Franse dokter genaamd André Breton, had haar basis in de psychiatrie, met name de werken van Sigmund Freud en Carl Jung. De psychoanalytische leer van Freud en Jung waren katalysatoren voor kunst die een innerlijke of collectieve bewustzijnstoestand afbeeldde.
Kunstenaars en mecenen van het surrealisme identificeerden zich met verschillende aspecten en interpretaties. Volgens Surrealism.org verdeelden ze zich in volgers van verschillende groepen bekend als 'automatisme' en 'veristisch surrealisme'. Volgers van Freud en Jung vormden de basis van beide groepen. Jungianen favouriten automatisme dat leek Carl Jung's visie van het collectief onbewuste te uiten, wiens beelden we zonder oordeel zouden moeten accepteren.
Automatisten gingen meer om gevoel dan analytisch denken. Veristische surrealisten, die Freudianse analyse prefereerden, geloofden dat kunstbeelden een link vertegenwoordigen tussen abstracte realiteiten en de materiële wereld. Ze zochten de betekenis achter de gecreëerde beelden te analyseren.
Twee van de beroemdste surrealistische schilders gingen verschillende benaderingen in hun kunst. Dalí omarmde het concept van het bestuderen van de onderbewuste beelden die zijn kunst produceerde. Hij favouriteerde veristisch surrealisme en leek in te stemmen met Freud's overtuiging dat 'een droom niet geïnterpreteerd is als een brief die niet geopend is.' In tegenstelling was Picasso meer beïnvloed door de eerdere Dada-beweging en automatisme. Hij geloofde niet in het analyseren van beelden, maar prefereerde om zich te richten op het spontaan creëren ervan.
Hoewel Dalí en Picasso extreme faam bereikten, zijn er nog verschillende andere beroemde surrealistische kunstenaars zoals Max Ernst en Joan Miró. De Duitse Ernst (1891-1976) was een volgeling van Dada voor hij het surrealisme omarmde. Hij is beroemd voor de techniek bekend als 'frottage', een vorm van potloodwrijving.
Volgens Surrealism.org, verwijde surrealisme-leider André Breton naar de Spaanse kunstenaar Joan Miró (1893-1983) als 'de meest surrealistische van ons allen.' Miró was bekend om zijn gebruik van seksuele symbolen.
Een iconische schilderij van Salvador Dalí getiteld 'The Persistence of Memory' is misschien zijn meest opvallende werk. Het afbeeld smeltende klokken, weerspiegeld de overtuiging dat tijd zinloos is. Dalí's 'Female with a Head of Flowers' is ook een van zijn gemakkelijk herkenbare stukken. De Franse surrealist René Magritte (1898-1967) droeg 'L'homme au Chapeau Melon' bij, wat bekend is om de afbeelding van een man met een bolhoed, met een duif die voor zijn gezicht vliegt.