Kubisme is een avant-garde stijl van moderne kunst toegeschreven aan zowel Pablo Picasso als Georges Braque rond dezelfde periode in de vroege 1900er jaren. Kubisme wordt gekenmerkt door een bijna groteske afwijzing van proportie en realisme met betrekking tot kleur en vorm. De bedoeling was om het Klassieke concept van schoonheid te verwerpen en te herdefiniëren. Naarmate de eeuw vorderde, evolueerde kubisme in verschillende stijlen.
De naam Kubisme is enigszins beschrijvend, aangezien schilderijen in deze stijl eruitzien alsof ze opgebouwd zijn uit kleine kubussen en scherpe, geometrische vormen. Picasso's eerste kubistische werk was 'Les Demoiselles d'Avignon', voltooid in 1907. Deze schilderij beeldt een menselijke figuur uit verschillende kijkpunten, wat een kernkenmerk van het kubisme werd. Dit kubistische schilderij is ook representatief voor Picasso's époque nègre periode, geïnspireerd door Afrikaanse volks kunst.
De eerste evolutionaire fase in het kubisme wordt aangeduid als Analytisch Kubisme, die duurde van ongeveer 1910 tot 1912. In Analytisch Kubisme deconstrueert de kunstenaar zijn onderwerp, haalt de afbeelding uit elkaar en monteert de stukken met geometrische vormen. Analytisch Kubisme wordt gekenmerkt door alledaagse onderwerp geschilderd in een saai, monochromatisch kleurenpalet, typisch grijzen en bruinen. Dit legt de focus op de deconstructie van de vorm door de kunstenaar in een poging het wezen van het onderwerp weer te geven, in tegenstelling tot een strikte voorstelling van zijn fysieke uiterlijk.
Ergens rond 1911 tot 1912 evolueerde kubisme in wat vervolgens Synthetisch Kubisme werd genoemd. Het verschil tussen eerdere vormen van kubisme en Synthetisch Kubisme is het gebruik van kleinere geometrische vormen, waardoor het object makkelijker herkenbaar wordt. Op een vergelijkbare manier als Analytisch Kubisme, omvatte deze nieuwe vorm ook deconstructie van het onderwerp en herassemblage met intersecterende en overlappende vlakken.
Orphisch Kubisme — ook Orphisme genoemd — was een kortlevende afsplitsing kunstbeweging die rond 1912 begon, geïntroduceerd door een groep kunstenaars geleid door Robert Delaunay. Orphisch Kubisme was een poging om het kubisme verder in het abstracte te duwen door elke voorwendsel van herkenbaar onderwerp te verwerpen, in plaats daarvan strikt focusserend op vorm en kleur om de bedoeling van de kunstenaar over te brengen.
Purisme was zowel een vorm van kubisme als een verwerping van de latere vormen ervan. In een manifest uit 1918 veroordelen de Franse kunstenaars Amédée Ozenfant en Edouard Jeanneret (beter bekend als Le Corbusier) de abstracte richting die het kubisme had ingenomen, met het argument dat abstract kubisme meer decoratief was dan betekenisvol. Het werk van deze kunstenaars was meer methodisch, het ware beeld van het onderwerp en zijn essentiële vorm beter voorstellend. Le Corbusier bracht deze benadering uiteindelijk naar de architectuur, een veld waarin hij een van de 20e eeuw's leidende figuren werd.