Gecentreerd in Parijs in de eerste twee decennia van de 1900s, was kubisme een van de meest significante visuele moderne kunstbewegingen in de vroege 20e eeuw. Kubisme is onder de eerste voorbeelden van abstractie in westerse schilderkunst en zijn invloed strekt zich uit door de 20e eeuw en daarbuiten.
Kunsthistoricus Sabine Rewald van The Metropolitan Museum of Art legt uit dat "de kubistische schilders het geërfde concept verwierpen dat kunst de natuur moet nabootsen, of dat ze de traditionele technieken van perspectief, modellering en verkorting moeten aanhouden." In het verwerpen van de tradities van representatieve kunst, beeldden kubisten in plaats daarvan objecten en mensen als abstracte, geometrische vormen. Objecten in kubistische werken worden vaak gebroken, vervormd en gecombineerd op schijnbaar willekeurige manieren om de contrast te benadrukken tussen de tweedimensionale ruimte van het canvas en de driedimensionale perceptie van de kijker.
Kubisme werd ontwikkeld door Pablo Picasso (Spaans, 1881–1973) en Georges Braque (Frans, 1882–1963) in Parijs, Frankrijk, tussen 1907 en 1914. Volgens Rewald, "bedacht de Franse kunstcriticus Louis Vauxcelles de term kubisme na de landschappen te zien die Braque had geschilderd in 1908" in de stijl van de late impressionistische schilder Paul Cézanne, "Vauxcelles noemde de geometrische vormen in de hoogst geabstracte werken 'kubussen'."
Naast de schilderijen van Cézanne, omvatten andere belangrijke invloeden op kubisme Primitivisme en niet-westerse kunst. Bijvoorbeeld, Picasso's "Les Demoiselles d'Avignon", een van de seminal kubistische werken, trekt de vorm van Afrikaanse kunst, die Picasso had bekeken op een tentoonstelling in Parijs.
Vroeg kubisme focuste over het algemeen op specifieke objecten die, hoewel vervormd, duidelijk onderscheidbaar waren. Echter, zoals Rewald wijst, in de periode van "Analytisch" kubisme (1910-1912), "abstracteerden Picasso en Braque hun werken zo dat ze gereduceerd waren tot slechts een reeks overlappende vlakken en facetten meestal in nabij-monochromatische bruinen, grijzen, of zwarten." In deze "Analytische" werken kunnen de voorgestelde objecten niet meer bepaald worden.
Veel contemporainen van Picasso en Braque waren sterk beïnvloed door hun kubistische werken en produceerden zelf kubistische werken. Andere bekende schilders die geassocieerd waren met de beweging zijn Fernand Léger, Juan Gris en Marcel Duchamp. De invloed van kubisme strekte zich zelfs buiten de schilderkunst uit om beeldhouwkunst en architectuur te beïnvloeden, en kubisme bleek ook inspirerend voor latere visuele kunstbewegingen als Dadaïsme en Surrealisme.