Kunsthistorici delen moderne kunst vaak in categorieën van figuratief/representatief en abstracte kunst. Hoewel ze bij geen enkele manier wederzijds uitsluitend zijn, wordt figuratieve kunst gemaakt met de intentie om een gelijkenis weer te geven. Bij het schilderen van een traditioneel portret of stilleven probeert de kunstenaar bijvoorbeeld een kopie te maken van wat hij voor zich ziet. De abstracte kunstenaar is meer bezig met het vangen van een concept of gevoel, vaak gebruikmakend van symbolisme, ironie, juxtaposities, etc. Abstracte kunst daagt de kijker uit om de betekenis te ontdekken.
Pablo Picasso wordt vaak als de eerste abstracte kunstenaar gekrediteerd. Picasso en Georges Braque ontwikkelden de kubistische methode tussen 1908 en 1912. Picassos "Les Demoiselles d'Avignon" is wellicht de beroemdste kubistische schilderij. Kubisme zocht een onderwerp, of delen van een onderwerp, vanuit veel verschillende hoeken of standpunten tegelijkertijd vast te leggen.
Expressionisme werd ook erg populair in de eerste jaren van de twintigste eeuw. Het is een zeer brede categorie, maar over het algemeen omvat het de poging van de kunstenaar om een stemming of gevoel weer te geven met behulp van kleur, beeld, schaduw, penseelstroken, etc. In plaats van een gelijkenis te creëren, vervormen de kunstenaars beelden om een idee vast te leggen, vaak betreffende menselijk lijden. Vincent van Gogh en Edvard Munch zijn ideale voorbeelden van vroege expressionisten.
Dada (1916 tot 1922) was een beweging van kunstenaars grotendeels gericht op het protesteren tegen de Eerste Wereldoorlog. Dada-filosofie was nihilistisch, verklarend dat traditionele kunst niet langer effectief was in het bewegen van mensen, en burgers en hol was geworden. Veel Dada-kunstenaars gingen later surrealisme in Europa en de Verenigde Staten in de jaren twintig en dertig vestigen. Surrealisme was gebaseerd op de principes en symbolen van Freuds psychoanalyse en vrije associatie. Surrealisten geloofden dat ze kunst konden creëren door in het onbewuste in te tappen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog emigreerden veel Europese kunstenaars naar Amerika, een reden waarom New York City de knooppunt van moderne kunst werd in de mid-twintigste eeuw. De jaren vijftig introduceerden Abstract-Expressionisme, een vorm die essentieel elke gelijkenis met het figuratieve afschafde. Kunstenaars Mark Rothko, Jackson Pollock en Franz Kline zijn de bekendste praktijkers van deze stijl. Hun kunst was hoofdzakelijk bezig met kleur en methoden van verftoepassing. Pollock was bekend om zijn "dript schilderijen", waarin hij verf op het doek gooide of druppelde en vervolgens manipuleerde met diverse gereedschappen.
De abstracte traditie ging door met Pop-kunstenaars als Andy Warhol, die symbolen als de Campbell's Soepblik gebruikte om een statement te maken over culturele symboliek. Minimalisme breekt kunst af tot zijn fundamentele onderdelen, gericht op vormen, lijnen of specifieke objecten. Performance Art en Video Art worden over het algemeen als abstracte kunst beschouwd, evenals graffiti, en veel fotografie ook.