Psychologe Lubna Somjee zei in een MSNBC Mental Health artikel: "Een beetje stress, een beetje angst maakt je eigenlijk iets scherper." Dat klopt. Als je je meest slaperige college in het voortgezet onderwijs onthoudt, had de docent geen zorgen ter wereld. Als je worstelt met toneelangst voor een publiek, kun je leren je zenuwachtige energie in je prestatie te kanaliseren, wat je de creatieve rand geeft die je nodig hebt. Vluchten voor toneelangst verergert het alleen. Toneelangst omarmen laat je prestatie tot nieuwe hoogtes stijgen.
Ongeacht je doel om voor een menigte te staan, je beste strategie is om het podium op te treden met de volle zekerheid dat je je huiswerk gedaan hebt. Je moet het onderwerp, het script, de partituur, wat het ook is, in- en uitwendig kennen, achterstevoren. Zelfs als je met weinig of geen voorbereidingstijd op het podium geduwd wordt, neem dan zoveel tijd als je kunt – zelfs 10 seconden – om je geest te kalmeren, je gedachten te verzamelen, en jezelf te herinneren gefocust te blijven.
Toneelangst is de staat van ongefocust zijn. Verbeeld dat zieke gevoel in je buik, de totale leegte in je hoofd, de ringen in je oren, strakke keel, trillende ledematen en doofe zintuigen. Je bent gefocust op alles behalve het ene doel waarvoor je daar staat. Nu verbeeld je jezelf naar één fysiek fokuspunt te trekken, wat je buik, ademhaling, diafragma, hart, hoofd of handen kan zijn.
Je kunt dit punt je "centrum" noemen, een tijdelijke verzamelplaats voor je gedachten, emoties en energie. Velen focussen op langzame, rustige ademhaling. Zangers focussen vaak op een stevig, ondersteund diafragma. Kies een fokuspunt dat de kracht en kern van je prestatie vertegenwoordigt.
Als je geneigd bent om je bang of onzeker te voelen op het podium, laat je gedachteproces niet mislukken. In plaats daarvan, omarm de zenuwachtigheid door jezelf te zeggen: "Ik voel me zenuwachtig. Dat is OK. Het is een goede herinnering om te focussen op mijn ademhaling" (of wat je centrum ook is). Wees dankbaar voor de zenuwachtigheid die je prestatie eigenlijk verbetert. De dag dat je helemaal niet zenuwachtig bent, is de dag dat je een saaie prestatie kunt leveren.
Na het wegnemen van je gedachten van angst en het richten ervan op je centrum, kanaliseren deze energie naar actie door je stem, lichaam of instrument. Het is zo simpel als zeggen: "Ik herken die angstgevoelens. In plaats van uiteen te vallen, kies ik ervoor die energie te gebruiken om mijn prestatie te scherpen."
Vele artiesten krijgen toneelangst wanneer ze in de ogen van het publiek kijken, vooral als ze iemand intimiderend vinden. Als je ermee worstelt, zoek een neutrale plek voor je blik, zoals net boven de achterste rij. Maar vergrendel je ogen niet op één plek; houd ze bewegend over de hele menigte zodat je niemand uitgesloten lijkt.
Toneelangst is vaak verwoestend als het onverwachte gebeurt op het podium. Bereid je voor op het onverwachte door de worst-case scenario's van tevoren te verbeelden. Stel je voor dat je een multimedia-presentatie geeft en de computer crasht. Je kunt een portfolio met grapjes of verhalen hebben om te vertellen terwijl de computer herstart.
Weet dat je niet voor elke catastrofe kunt voorbereiden. Stel dat tijdens het rustigste deel van je prestatie iemand een glazen kan op de getegelde vloer laat vallen. Laat je gedachten niet uiteenbarsten als het glas. Het is een simpele herinnering om te refocussen. Dit is het onverwachte moment waarvoor je je hebt voorbereid. Vertel een grap, gebruik het incident om humoristisch je punt te illustreren, of negeer het als dat het meest passend lijkt. Wees dankbaar voor het gebroken glas. Het is een uitstekende herinnering om je creatieve energie weer te verzamelen en je prestatie te scherpen.