Lasers "gaan niet naar binnen" in vast glas in de traditionele zin. In plaats daarvan wijzigen gefocuste laserstralen (CO₂ of gepulst) het materiaal precies op het brandpunt onder het oppervlak, het exterieur ongeroerd latend.
Computer-gecontroleerde optica focust de straal op een miniscule punt binnen het glasvolume. Op dat brandpunt overschrijdt de energiedichtheid de materiaalwijzigingsdrempel, creërend een permanente microscopische verandering (leegte, barsting, of brekingsindexverschuiving). Door het brandpunt in 3D te verplaatsen, worden complexe interne structuren voxel voor voxel opgebouwd.
Het oppervlak blijft optisch perfect omdat de straalenergie alleen op diepte geconcentreerd is – niet-lineaire absorptie zorgt voor geen effect boven of onder het brandpuntvlak.