Artikulatiemarkeringen zijn symbolen in Westerse notatie die aangeven hoe een noot of passage gespeeld moet worden — beïnvloedend lengte, aanval, afgifte, toonhoogterichting, en nootverbinding. Ze verschijnen boven of onder noten.
Veelvoorkomende markeringen:
Deze markeringen zijn essentieel voor het interpreteren van een stuk's beoogde expressie.