Joan Miró's Dutch Interior I (1928) referentieert het genre van 17e-eeuwse Nederlandse interieurschilderkunst geëxemplariseerd door Hendrick Sorgh's The Lute Player (ca. 1650), maar kopieert of "gebruikt" het niet direct als bron.
| Aspect | Sorgh (1650) | Miró (1928) |
|---|---|---|
| Stijl | Realistisch genre scène | Surrealistische abstractie |
| Figuur | Specifieke luitspeler | Ambigue biomorfische vorm |
| Ruimte | Perspectivisch interieur | Vervlakking, symbolisch vlak |
| Palet | Aardachtig, chiaroscuro | Lebendige primairen, vlakke kleur |
Miró erkende Nederlandse Gouden Eeuw schilderkunst als brede invloed — haar domestieke intimiteit, licht en symbolische objecten. Dutch Interior I en zijn gezellen (Dutch Interior II, Dutch Interior III) zijn verbeeldingskrachtige herinterpretaties van die genre's geest, geen transcripties van specifieke werken. Sorgh vertegenwoordigt de traditie; Miró transformeert het door zijn privésymbolische taal.