De Renaissance was een periode van culturele en artistieke hergeboorte die plaatsvond gedurende de 15e en 16e eeuw. Hoewel het culturele centrum van de Renaissance Italië was, met name Florence, strekte de invloed zich uit over Europa naar Frankrijk en Duitsland. De Renaissanceperiode zette de productie van veel beroemde kunstwerken in schilderkunst en beeldhouwkunst in gang, van iconische kunstenaars zoals Michelangelo, Leonardo da Vinci en Donatello.
Het overweldigende thema van de Renaissance, zeker in de vroege fasen, was de hernieuwoudheid. Ontkomend aan wat historici nu de Middeleeuwen noemen, raakten geleerden en kunstenaars bevlogen door de relatief geavanceerde cultuur van het oude Rome en Griekenland. Veel kenmerken van klassieke sculpturen werden bewust op de Renaissance toegepast. Veel bewaarde stukken uit de oudheid hadden hun verf door de tijd verloren; daarom werden renaissancesculpturen ongeschilderd gelaten.
Contrapposto is een term die de realistische gewichtsverdeling in een sculptuur van een mens beschrijft. Meestal te zien in de manier waarop een bebeeld figuur staat, met zijn gewicht op één been en het andere ontspannen, wat resulteert in een realistische, gebogen vorm in plaats van een stijve houding. Dit concept werd in het oude Griekenland ontdekt en herleefd door de beeldhouwers van de Renaissance. Twee bekende voorbeelden van renaissance-contrapposto zijn te zien in sculpturen van Michelangelo en Donatello, beide van de bijbelse figuur David.
Net als in het oude Griekenland lag de focus bij renaissancebeeldhouwers op het afbeelden van een geïdealiseerde, mooie menselijke vorm in plaats van een overtuigende gelijkenis. Dit werd vaak ondernomen in het behouwen van mannelijke nakten, vooral bijbelse en mythologische figuren. Opnieuw zijn Donatello en Michelangelo's Davids voorbeelden van dit kenmerk. Naarmate technieken vorderden, werden kopieën of afgieten van kleine bronzen nakten populair voor welgestelde individelen om hun huizen te versieren.
Midden in de Renaissanceperiode betaalde paus Julius II kunstenaars om Rome te versieren met prachtige schilderijen en sculpturen om te concurreren met de rivaliserende stad Florence, waar de Renaissance eerder gecentreerd was. Aangezien Rome het centrum van de Kerk was, was veel van de kunst religieus van aard maar klassiek van stijl, nog een kenmerk van renaissancesculptuur. Michelangelo's Pietà in de Petersbasiliek, die Maria toont die het lijk van Christus na zijn dood vasthoudt, is misschien wel het beroemdste voorbeeld van deze stijl van renaissancekunst.