Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Beeldhouwkunst

Romeinse Beeldhouwkunst in de 16e Eeuw

De 16e eeuw was de Hoge Renaissance in de kunst. Het was een tijd van innovatie en verkenning. De beeldhouwers van de Hoge Renaissance meesterden briljant de fundamenten van technieken die begonnen door beeldhouwers in de 1400s. Tijdens deze tijd in Italië maakten kunstenaars enkele van de beroemdste beelden uit marmer, messing en brons. De thema's waarop de kunstenaars hun werk baseerden, waren voornamelijk religieus. Echter, ze begonnen af te wijken en gebruikten klassieke Griekse en Romeinse thema's.

Materialen

Goud en zilver werden na 1500 minder gebruikt. Brons werd gebruikt voor reliëfs, maar in de 14e eeuw gebruikte Donatello het om zijn grootste werk, "David", in brons te gieten. In de 1500s ontwikkelden de beeldhouwers hun techniek om bronsgietwerken een fijne afwerking te geven. De beeldhouwers vergulden sommige bronswerken met zilver of goud. Het verzamelen van kleine beelden werd populair, en reproductiebeelden gemaakt met stucco, marmerstof en zand waren goedkoop genoeg voor een gewone burger om te bezitten. Terracotta, gebakken klei, was duurzaam wanneer geglazuurd. Beeldhouwers konden het textureren en kleuren zoals ze nodig hadden. Carraramaarmer was het populairste materiaal voor monumentale beeldhouwkunst.

Hoge Renaissance Beeldhouwkunst

Tijdens de 16e eeuw werd beeldhouwkunst een dominante kunstvorm. Schilderkunst en architectuur vorderden, maar beeldhouwkunst was predominant. Reliëfsnijwerk werd driedimensionaal met een hoger reliëf. De zoektocht was voor beeldhouwers om beweging en gratie te tonen. Het onderwerp was grotendeels religieus, maar afwijkende ook naar heidense en mythologische onderwerpen. Ze keken terug naar klassiek Grieks en Romeins werk voor inspiratie zonder het te kopiëren.

Manierisme

Donatello beïnvloedde Michelangelos vroege werk, en zijn tweede periode was een studie van de menselijke vorm. Manierisme is de naam van de stijl van Michelangelos werk laat in zijn carrière. Zijn verlangen naar zaligheid motiveerde de stijl. Lichamen werden gecontorqueerd, verlengd en vol gevoel. De stijl is zichtbaar bij de schilders El Greco en Tintoretto. Michelangelos voormalige leerling, de beeldhouwer Benvenuto Cellini, beeldhouwde ook in de manierisme-stijl. Cellinis standbeeld, "Narcissus", toont duidelijke invloed van manierisme.

De Romeinse School

Het centrum voor de Romeinse school van beeldhouwkunst was Michelangelo Buonarroti. Donatellos werk beïnvloedde hem, en zijn beeldhouwkunst vierde de menselijke figuur, vaak naakt, zoals in zijn "Slag der Centauren". Michelangelos vroege beeldhouwkunst imiteerde klassiek Grieks. Hij bleef de menselijke vorm tonen met kleding die natuurlijk over het lichaam drappeerde, zoals in de "Pietà". Zijn latere werken berustten op vorm, expressie en natuurlijkheid, zoals in zijn Mozes. Michelangelo stelde de standaard voor beeldhouwkunst in de Romeinse School, en alle 16e-eeuwse beeldhouwkunst.

Beeldhouwkunst

Related Categories