Weinig kunstvormen bestaan al zo lang als beeldhouwkunst, en het maken van bronsbeeldhouwwerken is in het bijzonder nauwelijks veranderd sinds de vroege ontwikkeling. Het maken van bronsbeeldhouwwerken omvat in grote mate het snijden van kleimodellen. De kunstenaar gebruikt deze modellen om de definitieve bronsbeeldhouwwerk te gieten, dus moeten ze tot in de perfecte vorm gebracht worden. Je kunt veel gereedschappen gebruiken om deze modellen te vormgeven. Van fijne details tot grote gladde streken, bieden deze gereedschappen de controle en precisie die nodig zijn om fijne bronsbeeldhouwkunst te produceren.
Lusgereedschappen bestaan uit twee primaire elementen: lussen en handvaten. Deze lussen hebben over het algemeen een driehoekige vorm die het snijden van verschillende fijne vormen mogelijk maakt. Je kunt de fijne punt van de lus gebruiken om kleine details in de klei te snijden, terwijl het lange uiteinde van de driehoekige vorm helpt bij het wegnemen van kleipartijen in gladde streken. Sommige lusgereedschappen zijn uitgerust met een lus aan de ene kant en een dun, mes-achtig uiteinde aan de andere kant voor het vormgeven en gladstreken van de klei. Andere lusgereedschappen hebben een lus aan beide uiteinden, over het algemeen van twee verschillende formaten, zodat de beeldhouwer de lusgrootte kan wisselen door het gereedschap om te keren.
Bij het werken met was, gips of plastiline of het maken van gietvormen, bieden stalen gereedschappen iets meer duurzaamheid dan lussen of andere houten gereedschappen. Terwijl klei gemakkelijk toegeven aan metaal en hout, vereisen deze dichtere materialen een sterker gereedschap voor vormgeving. In tegenstelling tot lussen, die koppen hebben die verschillende typen streken uitvoeren, dient elk metaalgereedschap over het algemeen een specifiek doel. Minarettes lijken op andere metaalgereedschappen, maar ze hebben lange, puntige uiteinden zoals naalden of harpoenen die het snijden van uitzonderlijk kleine details mogelijk maken.
Schrapers, zoals de naam impliceert, schrapen grote secties van andere natte materialen van het model af. Beeldhouwers kunnen deze brede streken in de beginfasen van het modelleren gebruiken, om overbodig materiaal te verwijderen en het model terug te brengen tot de essentiële vorm. Meer abstracte of expressionistische beeldhouwkunst kan de brede, ruwe streken vereisen die een schraper kan bieden. Ruwe textuur in beeldhouwkunst kan een gevoel van beweging, emotionele inhoud of een aards, ruwgehakte gevoel impliceren. In tegenstelling hiermee kunnen schrapers, gebruikt in lange, gladde streken, een gladde, aerodynamische werking creëren.
Levende mensen, planten en dieren dienen allemaal als veelvoorkomende onderwerpen voor bronsbeeldhouwkunst. Om die reden gebruiken veel beeldhouwers zorgvuldig verzamelde metingen van hun onderwerpen om hun beeldhouwproces te sturen. Buitenmeters maken de fijne metingen die nodig zijn om de verhoudingen van de beeldhouwkunst accuraat te houden. Beeldhouwers kunnen het bronsbeeldhouwproces ook beginnen met een heel klein model van de eindbeeldhouwwerk en steeds grotere modellen bouwen. Buitenmeters kunnen helpen met het overbrengen van metingen van de vorige beeldhouwwerk naar de volgende, waarbij de verhoudingen van het initiële model intact blijven.