Op 6 oktober 1908 kreeg Missouri kunstlerares Florence Pretz een octrooi voor haar ontwerp van de kleine, buikige standbeeld. bijna onmiddellijk werd de Billiken een internationale rage, verkopend tot in Europa en Japan, en uiteindelijk naar de Alaska-Yukon-Pacific Exposition in Seattle. De figurines werden snel gezien door de bekende Eskimo-snijder Angokwaghuk, ook bekend als "Happy Jack", die begon zijn eigen ivoorversies te snijden. Deze kopieën startten met succes een nieuwe traditie van onderwerp voor Inuit-snijders en duren tot op de dag van vandaag.
De Billiken is gemaakt van allerlei materialen, van ivoor tot klei en glas, en door verschillende fabricanten, maar fundamenteel zijn de kenmerken van de god hetzelfde. Typisch is het glimlachend, met stekelbaard haar, geknepen ogen, puntige oren, handen geplakt aan de zijkanten van het lichaam en voeten die recht uisteken.
De Billiken is ten eerste een gelukstalisman met de slogan "de God van dingen zoals ze zouden moeten zijn." In Alaska is een traditie van het wrijven van de buik van de Billiken voor geluk niet ver verwijderd van de Aziatische gebruiken van de Boeddha. De figuur is gebruikt in honderden objecten, waaronder sleutelhangers, spaarpotten, zout-en-peperdozen en poppen, die allemaal geluk zouden brengen. De Billiken is ook gebruikt als maskotten, godsdienstige goden en zelfs institutionele merken.