Door een proces van kunst en wetenschap, hercreëren forensische beeldhouwers hoe iemand eruitzag op het moment van zijn dood, hoe iemand eruit had kunnen zien als hij was vergoud of jonger was of hoe iemand eruitzag eeuwen geleden. Forensisch beeldhouwen vereist een geduldige hand en een oog voor details. Forensisch beeldhouwen is nuttig in criminieel onderzoek, medisch onderwijs en het gebied van archeologie.
Forensische beeldhouwers van alle genres gebruiken vergelijkbare materialen. Deze materialen omvatten klei, een menselijke of gips schedel, dieptemarkers, historie dossiers, medische rapporten, archeologisch onderzoek en in sommige gevallen foto's om hun beeldhouwwerken te bouwen.
Forensische beeldhouwers geven onbekende slachtoffers van misdaad een manier om uit hun graven te spreken. In een CBS verhaal werd forensisch beeldhouwer Frank Bender geïnterviewd, en de verbazingwekkende wereld van forensisch beeldhouwen werd de gewone man geïntroduceerd.
De forensisch beeldhouwer gebruikt de schedel als basis voor zijn creatie. Hij is intiem bewust van hoe diep het huidweefsel is, hoe een mens's huid vouwt en zakt bij verschillende leeftijden en de exacte verhoudingen die nodig zijn om een menselijk gezicht te hercreëren.
Bender geeft inzicht in het proces wanneer hij zegt dat hij zich nooit concentreert op slechts één gebied van het gezicht, maar eerder zijn handen gebruikt om te voelen hoe de hele samenstelling van het gezicht zou moeten zijn. Dit is een veelvoorkomende techniek gebruikt door forensische kunstenaars.
Veel forensische beeldhouwers gebruiken foto's van misdaadplekken om verbinding te maken met de misdaad. Dit geeft de beeldhouwer een beter gevoel van wie het slachtoffer zou kunnen zijn.
Wanneer een vergoude beeldhouwwerk nodig is, kunnen beeldhouwers factoren gebruiken zoals of iemand rookt of drinkt, en in welke omgeving hij leeft, om te beïnvloeden hoe de persoon heeft kunnen vergouwen.
Forensische beeldhouwwerken zijn in staat geweest om medische studenten een diepgaande driedimensionale kijk op het menselijk lichaam te geven. Beeldhouwwerken kunnen subcutane lagen van huid, spierweefsel of zelfs gedetailleerde detaillering van lichaamsdelen zoals het oog of de hersenen onthullen.
Archeologen hebben het gebruik van forensische beeldhouwwerken nuttig gevonden om verloren beschavingen te hercreëren, alsook om het patroon van menselijke ontwikkeling in specifieke locaties van de te bepalen.
Forensische beeldhouwers gebruiken hun kennis van het menselijk lichaam naast oude resten om gezichten aan mensen te geven. Dit verlicht wetenschappers, geeft hen een beter begrip van verleden culturen.
Scholen als de Duncan and Jordanstone College of Arts and Design leren kunstenaars hoe ze forensische beeldhouwers worden. Deze kunstenaars moeten uitgebreide training in menselijke anatomie hebben alsook diepgaande kennis van het beeldhouwproces.