De creatie van elk deel van de menselijke vorm in kunst is een van de meest gezochte vaardigheden, evenals een van de meest uitdagende. De creatie van een menselijk gezicht laat weinig marge voor fouten, aangezien zelfs de kleinste fouten gemakkelijk te herkennen zijn voor de meeste kijkers. Bij het beeldhouwen van het menselijke gezicht, of in klei of in reliëf, komt succes door een zorgvuldige bestudering van verhoudingen en positionering alsook een begrip van de bijzonderheden van dit anatomische gebied.
De grootste uitdagingen in het beeldhouwen van het menselijke gezicht komen van de verleiding om te beeldhouwen wat men verwacht dat de structuren van het gezicht zijn in plaats van wat ze eigenlijk zijn. Besteed wat tijd aan het bekijken van je eigen gezicht en die van anderen om je heen, alsook het aanraken en onderscheiden van de vormen en structuren (dit is vooral nuttig voor beeldhouwen omdat het je een tastbaar gevoel van vorm, positionering en verhouding geeft).
Als je een model van een menselijke schedel kunt krijgen, of ten minste enkele foto's vanuit verschillende hoeken, observeer deze vorm ook. Het menselijke gezicht is ver verwijderd van een vlak vlak en wordt geïnformeerd door de gezichtsstructuur van de schedel. Let vooral op de vorm van de oogkasjes en uitstekende botgebieden, zoals wangenbotten en neusbot, en de vorm van de kaak en tanden. Het gezicht met vlees heeft niet zo veel drastische vormveranderingen als de schedel, maar de veranderingen die het wel heeft zijn een weerspiegeling van deze verhoudingen en diepten.
Na een ruwe ovaalvorm van het gezichtsvlak is opgezet voor beeldhouwen, is het tijd om de kenmerken te realiseren. Een veelvoorkomende verleiding die vermeden moet worden is de neiging om de ogen te hoog op het gezicht te plaatsen. Visueel waarnemen we de ogen als de top van het gezicht, maar ze zijn eigenlijk net boven de verticale middenlijn gelegen. Het positioneren van de wenkbrauwen voor alle andere kenmerken is daarom een goede manier om te beginnen, zowel omdat wenkbrauwen een relatief makkelijke vorm zijn om de eerste keer te meesteren en omdat ze een goede manier zijn om de positionering van de andere kenmerken te beoordelen.
Bij het instellen van de ogen, let op symmetrie: als je ogen niet op gelijke hoogte geplaatst zijn, even groot en op gelijke afstand van de verticale middenlijn van het gezicht, zul je misschien geen probleem merken tot je begint met de neus en andere kenmerken te beeldhouwen (waarna het gezicht erg fout begint te lijken).
Onthoud dat de oogballen min of meer bolle vormen zijn die omwikkeld zijn in het vlees van de oogleden; hoewel dit het zichtbare deel van het oog een citroenvorm geeft in tweedimensionale kunst, is een plat, citroenvormig oog in een beeldhouwwerk een fout. Spreekende over oogleden, beeldhouw zowel de boven- als de onderlid. Met volledig geopende ogen, neigen beide lids om ongeveer een gelijk deel van de oogbol te bedekken, hoewel het bovenlid groter is en dus meer gevouwen.
De neus is een vorm die makkelijk onderschat wordt. Het is drastischer in zijn vorm dan je misschien denkt. De allerbovenste van het neusbot begint als een gebogen inham (dit is makkelijk te missen) maar dan helling het naar beneden en naar buiten om verder uit te steken van het gezicht dan alle andere kenmerken. In klei beeldhouwen is het het beste om een nieuw stuk klei voor de neus toe te voegen en te mengen, in plaats van uit de rest van de klei te trekken; bij reliëf beeldhouwen, zorg ervoor dat je de rest van het gezicht terugzet van de punt van de neus om je voldoende ruimte te laten. In de meeste gevallen moet de punt van de neus recht zijn en de neusgaten van gelijke grootte en symmetrische vorm, tenzij je onderwerp een opvallend scheve neus heeft.
Bij het beeldhouwen van de mond, is het belangrijk om te realiseren dat de lichte uitsteking van de lippen een geleidelijke helling naar buiten is die begint aan de onderkant van de neus bovenaan en vanaf net boven de kin aan de onderkant. Het kan verleiden om simpelweg een paar gevormde lippen in de vorm van het gekleurde deel van de mond te hakken of te bevestigen, maar dit zal cartoonachtig en onrealistisch ogen.
De meeste mensen hebben enige uitsteking van zowel de kin als de wangenbotten, hoewel dit meer of minder waar zal zijn voor verschillende individuen en etniciteiten. Net als bij de neus, voeg extra klei toe voor deze en meng of laat materiaal voor snijden in reliëf beeldhouwen.