Het principe van faunale successie werd vastgelegd door William Smith (1769-1839), een Engelse geoloog en kanalingenieur, in de vroege 19e eeuw. Door rotslagen en hun fossiele inhoud nauwkeurig in kaart te brengen over heel Engeland, ontdekte Smith dat specifieke fossiele assemblages specifieke lagen kenmerken en dat deze lagen in een consistente volgorde landelijk voorkwamen. Dit werd de Wet van Faunale Successie ( nauw verwant aan de Wet van Superpositie), wat de stratigrafie revolutioneerde en de moderne paleontologie en geologische datering stichtte.