In A Midsummer Night's Dream is Oberon de Koning der Feën en Titania zijn Koningin. Hun echtgenootstwist – over een wisselingkind (een menselijk kind dat Titania weigert op te offeren) – zet de magische chaos van het stuk in gang. Oberon beveelt Puck een liefde-in-idleness-bloem te halen; de sap, opgesmeerd op slapende wenkbrauwen, zorgt ervoor dat het slachtoffer verliefd wordt op het eerste wezen dat hij ziet bij het wakker worden.
Oberon verlijkt schalkse autoriteit – wankel, manipulatief, maar uiteindelijk harmonie zoekend. Titania vertegenwoordigt vorstelijke passie – feroce beschermend, sinnelijk en waardig. Hun verzoening in Handeling 4 herstelt de balans in zowel het feërijk als de menselijke liefhebbers verstrengeld in Puk's fouten. Samen verlijven ze de centrale spanning van het stuk: de wrijving tussen wil en overgave, controle en chaos, gespiegeld in de sterfelijke paren eronder.