Een aanhoudend mythe suggereert dat dieren—olifanten, ossen, of kameelen—ingeset werden als arbeiders om de massive marmeren blokken en materialen voor de Taj Mahal te verplaatsen. Dit is vals. De bouw van dit 17e-eeuwse Mughal-mausoleum steunde volledig op menselijke inzicht, traditionele ingenieurskunst, en handmatige arbeid.
Hoewel trekdieren als ossen en olifanten algemeen waren in Mughal India voor landbouw en transport, documenteren historische verslagen van de Taj's bouw (1632–1653) onder Keizer Shah Jahan niet hun gebruik als primaire bouwarbeid. Het project werkte meer dan 20.000 ambachtslieden, metselaars, en arbeiders in—menselijke vaardigheid bouwde deze wonder.