* Geen 'levenskracht' om een lijk te animeren: De roman is gebaseerd op een fictief concept van een 'levenskracht' die Victor Frankenstein gebruikt om een wezen uit dode lichaamsdelen te animeren. Er is geen wetenschappelijk bewijs dat suggereert dat zo'n kracht bestaat.
* Ethische en praktische obstakels: Het hele idee om een wezen uit dood weefsel te creëren roept ernstige ethische vragen op en valt momenteel niet binnen het domein van de wetenschappelijke mogelijkheden.
* Orgaanafstoting: Zelfs als we op de een of andere manier een lichaam uit onderdelen zouden kunnen creëren, zou het immuunsysteem zo’n vreemde entiteit onmiddellijk afwijzen.
* Hersenontwikkeling en bewustzijn: Een brein is niet zomaar een fysiek orgaan. Het vergt jaren van ontwikkeling en ervaring om een geest en bewustzijn te vormen.
Er zijn echter enkele aspecten van het verhaal die relevant zijn voor de moderne wetenschap:
* Orgaantransplantatie: We hebben enorme vooruitgang geboekt op het gebied van orgaantransplantatie, waarbij organen van de ene persoon worden weggenomen en in een andere persoon worden getransplanteerd.
* Genetische manipulatie: We zijn nu in staat genen te manipuleren, wat mogelijk de deur opent naar toekomstige mogelijkheden om het menselijk lichaam te manipuleren. Deze technologie is echter nog lang niet in staat een wezen helemaal opnieuw te creëren.
* Kunstmatige intelligentie: Hoewel het niet om het creëren van een levend wezen gaat, ontwikkelt het veld van AI zich snel. We ontwikkelen geavanceerde machines die bepaalde vormen van ‘intelligentie’ kunnen leren, zich kunnen aanpassen en zelfs kunnen vertonen, maar geen echt bewustzijn.
Samengevat: Hoewel het fascinerend is om na te denken over de mogelijkheden, is het belangrijk om te onthouden dat de fictieve wereld van Frankenstein heel anders is dan de echte wereld van de wetenschap. We zullen misschien nooit leven uit de dood kunnen creëren, maar ons begrip van biologie en technologie blijft evolueren.