1. De Dunmore-proclamatie (1775): Dit is misschien wel zijn belangrijkste daad. Geconfronteerd met de toenemende spanningen tussen Virginia en Groot-Brittannië, riep Dunmore de staat van beleg uit en beloofde hij vrijheid aan elke tot slaaf gemaakte persoon die zich bij de Britse strijdkrachten voegde. Dit was een controversiële zet omdat het:
* Moedig tot slaaf gemaakte mensen aan om zich bij de Britse zaak aan te sluiten: Duizenden tot slaaf gemaakte mensen vluchtten naar de Britse linies, in de hoop op vrijheid. Dit ondermijnde de Britse zaak in Virginia ernstig en leidde tot wantrouwen tussen de Britse en de tot slaaf gemaakte bevolkingsgroepen.
* Dit maakte de kolonisten verder boos: De proclamatie werd gezien als een poging van de Britten om de situatie voor hun eigen gewin uit te buiten en tot slaaf gemaakte mensen tegen hun eigen meesters op te zetten. Het versterkte de koloniale steun voor onafhankelijkheid.
2. Het verbranden van Norfolk (1776): Lord Dunmore, die de opstand in Virginia wilde onderdrukken, gaf opdracht tot het verbranden van Norfolk, Virginia. Deze gebeurtenis, waarbij een grote havenstad werd verwoest, wordt door de Britten tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog als een belangrijke vernietigingsdaad beschouwd.
3. De "Lord Dunmore's oorlog" (1774): Hoewel de oorlog van Lord Dunmore niet direct verband hield met de Amerikaanse Revolutie, was hij een conflict tussen kolonisten uit Virginia en inheemse Amerikaanse stammen. Dunmore leidde als gouverneur de kolonisten tegen de Shawnee en andere stammen in een poging het grondgebied van Virginia uit te breiden. Dit conflict, hoewel niet direct gerelateerd aan de revolutie, droeg bij aan de spanning tussen de kolonisten en de Britse Kroon.
De nalatenschap van Lord Dunmore is complex. Hij was een loyale Britse functionaris, maar zijn acties tijdens de Amerikaanse Revolutie, met name de Dunmore Proclamatie, hadden een aanzienlijke impact op het verloop van de oorlog en speelden uiteindelijk een rol bij de vorming van de Verenigde Staten.