Frankenstein's Einde: Krijgt Het Monster Menselijkheid? Ambigue Bewijzen
De "menselijkheid" van het Monster aan het einde van Frankenstein is ambigue en omstreden. Belangrijke argumenten:
Voor Menselijkheid
- Mededogen Voor De Lacey-familie: Leert taal, helpt in het verborgen, verlangt naar verbinding—toont empathie, liefde, zelfopoffering.
- Rouw Om Victor: Rouwt om zijn schepper ondanks misbruik; erkent gedeelde lijden.
- Zelfbewustzijn & Berouw: Laatste Walton-monoloog: "Mijn hart was gevormd om vatbaar te zijn voor liefde en mededogen... ellende maakte me een duivel." Zoekt begrip, geen wraak.
- Morele Redenering: Wijst verder geweld af; kiest voor zelfverbranding.
Tegen Volledige Menselijkheid
- Moorden Doorgaan: Doodt William, Clerval, Elizabeth—keuzes, niet alleen reflex.
- Geweld Gerechtvaardigd: Beschuldigt Victor volledig; beperkte aanspreeklikheid.
- Wanhopigheid, Geen Verlossing: Eindigt in hopeloosheid, niet groei.
Synthese
Hij bezit menselijke capaciteiten (taal, redeneren, liefde, schuld) maar wordt geweigerd menselijke gemeenschap. Zijn tragedie is belemmerde menselijkheid, niet afwezigheid. De roman vraagt: Wat maakt ons mens?—en betrekt de lezer.