Dit is waarom:
* Frankensteins onmiddellijke reactie: Hij beschrijft het wezen als ‘afschuwelijk’, ‘afschuwelijk’ en ‘verfoeilijk’. Hij deinst verschrikt terug en valt bijna flauw.
* Zijn fysieke reacties: Hij beschrijft dat hij zich ziek, overweldigd en afgestoten voelde door het ‘smerige’ en ‘ontbonden’ uiterlijk van het wezen.
* Zijn interne strijd: Hij is in conflict tussen zijn verlangen om leven te creëren en de afkeer die hij voelt over zijn creatie. Hij noemt het monster 'verafschuwd', 'ellendig' en 'ellendig', wat zijn interne afkeer benadrukt.
'Afgeslagen' is echter niet het enige gevoel dat hij ervaart. Frankenstein voelt ook een gevoel van verantwoordelijkheid en schuldgevoel voor het tot stand brengen van het wezen. Deze complexe emotionele reactie drijft hem ertoe zijn creatie op te geven en leidt uiteindelijk tot de tragedie van de roman.
Het is belangrijk op te merken: De tekst laat ruimte voor individuele interpretatie. Sommige lezers beschouwen de reactie van Frankenstein misschien uitsluitend als een reactie van afkeer, terwijl anderen het misschien zien als een meer genuanceerde mix van afschuw, schuldgevoel en spijt.