1. Creatie en oorsprong:
* Adam werd door God geschapen: Adam wordt in het bijbelverhaal gezien als een goddelijke schepping, rechtstreeks door God gevormd naar zijn eigen beeld.
* Het monster is gemaakt door de mens: Het monster daarentegen werd gecreëerd door een wetenschappelijk experiment van Victor Frankenstein, een mens. Deze kunstmatige oorsprong zorgt ervoor dat hij zich inherent anders en monsterlijk voelt.
2. Fysieke verschijning:
* Adam was een perfect wezen: Adam wordt in de Bijbel beschreven als mooi en perfect.
* Het monster was afschuwelijk: Het monster wordt voortdurend omschreven als grotesk en afschuwelijk, met onevenredige trekken en een angstaanjagend uiterlijk. Dit fysieke verschil draagt bij aan zijn gevoel van vervreemding en walging.
3. Opleiding en socialisatie:
* Adam ontving leiding van God: Adam kreeg leiding en leiding van God in de Hof van Eden.
* Het monster was autodidact en geïsoleerd: Het monster had geen begeleiding of steun en hij werd gedwongen om op eigen kracht de wereld te leren kennen. Hij werd vanwege zijn uiterlijk door de samenleving verbannen en afgewezen, waardoor zijn gevoel van isolatie nog werd versterkt.
4. Doel en identiteit:
* Adam kreeg een duidelijk doel: Adam werd geschapen om heerser over de aarde te zijn en in harmonie met de natuur te leven.
* Het monster had geen doel: Het monster werd zonder doel geschapen en hij had moeite om zijn plaats in de wereld te begrijpen. Hij voelde zich een ‘monster’, niet alleen vanwege zijn uiterlijk, maar ook vanwege zijn gebrek aan identiteit en verbondenheid.
5. Het verlangen van het monster naar verbinding:
* Adam had gezelschap met Eva: Adam kreeg Eva als metgezel, wat het belang van verbinding en liefde symboliseerde.
* Het monster verlangde naar gezelschap en acceptatie: Het monster verlangde naar verbinding en acceptatie, maar zijn uiterlijk en gebrek aan sociale vaardigheden maakten hem tot een paria. Hij wilde wanhopig gezien worden als meer dan een ‘monster’, maar de maatschappij versterkte voortdurend zijn negatieve zelfbeeld.
Concluderend ziet het monster zichzelf als fundamenteel anders dan Adam vanwege zijn onnatuurlijke afkomst, afschuwelijke uiterlijk, gebrek aan begeleiding en het ontbreken van een doel en verbinding. Zijn voortdurende strijd om begrepen en geaccepteerd te worden, maakt hem tot een tragische figuur, die de gevaren van ongecontroleerde ambitie en de gevolgen van het opgeven van de verantwoordelijkheid voor onze creaties benadrukt.