Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Overige boeken

Een redacteurhandleiding voor beschrijvend schrijven

De taak van redacteuren of boekrecensenten is het beoordelen hoe schrijvers memorabele emoties creëren en de zintuigen van de lezer prikkelen in beschrijvend schrijven. Er zijn verschillende aandachtspunten voor critici bij het evalueren van verhalen. Basiskennis van grammatica en spelling, vaardigheid in het wekken van vroege interesse, en hoe auteurs lezers betrekken bij het ervaren van verhalen – allemaal overwegingen voor schrijvers.

Goede spelling en grammatica

De primaire basis van schrijven is goede spelling en grammatica. Critici kijken eerst naar mechanica die de basisvaardigheid van een auteur tonen. Een auteur zonder standaard grammatica en spelling indrukt geen publiek. Het literaire gerust op dit platform is het talent van de auteur om grammatica als stijl te gebruiken. Een succesvolle auteur gebruikt actieve zinnen in een narratief. Een auteur die schrijft: 'De gracht was door de held doorwaad' in plaats van 'De held waadde de gracht door' verzwakt de kracht van de heldenactie en het verhaal. Het zelfstandig naamwoord moet handelen, niet lijdend ondergaan. Lijdende vorm verlengt zinnen en maakt het sturen van het narratief met zinstructuur moeilijk.

Zinlengte

Het gebruik van zinlengte is belangrijk in een verhaal of essay. Korte zinnen met weinig woorden creëren een energieke alinea. 'De kat rende over de weg' is levendiger dan 'De kat, met het lange zilveren haar en de nieuwsgierige neus naar de hemel gericht, rende over de weg.' Een auteur die lange zinnen gebruikt, geeft de indruk van een langzaam proces of reflectie. 'De stroop druppelde' heeft minder bedreigende implicaties dan 'De stroop druppelde, kleverig atoom voor dreigend kleverig atoom, op het zeldzame, onbetaalbare en open folio dat de oudere vrouw kocht bij Sotheby's voor haar pensioenbelegging.'

Taal

Taal is een ander vitaal deel van beschrijvend schrijven. Het gebruik van sterke bijwoorden, zelfstandige naamwoorden en werkwoorden helpt de auteur boeiende verhalen te creëren. Schrijvers zouden geen bijwoorden moeten gebruiken – woorden die op 'lijk' eindigen en werkwoorden, bijwoorden en andere bijwoorden modificeren. 'Ze vocht de draak dappere' vertelt niet wat er in de strijd gebeurde. 'Ze vocht de draak met machtige stoten' vertelt meer van het verhaal.

Woordenschat

Auteurs die eenvoudige woordenschat gebruiken, trekken lezers. Onbekende woorden laten lezers stilstaan bij de betekenis en breken de concentratie. Nieuwe woorden, paradoxaal genoeg, kunnen een verhaal verrijken. Voorbeeld: over een tropisch paradijs → 'De aubergine bloemen hingen over de hangmat' klinkt exotisch. Maar essentieel is context: 'De bloemen over de hangmat deed het meisje denken aan de aubergine die ze zag op de ochtendmarkt.' Technische en onbekende woorden in academische essays zijn gepast. Auteurs moeten slang, scheldwoorden en clichés als de pest mijden, tenzij een roman die elementen vereist.

Overige boeken

Related Categories