Het opbouwen van personages, emoties, spanning en informatie zijn enkele van de sleutelaspecten van mystery schrijven. Dit kan gedaan worden door een techniek genaamd vooruitverwijzing (foreshadowing), een methode die door schrijvers wordt toegepast die hints, aanwijzingen, informatie en settings in een verhaal geeft die suggereren wat er uiteindelijk zal gebeuren naarmate de plot zich ontvouwt. Vooruitverwijzing kan worden gebruikt door ellende suggesties of directe informatie, wat het verhaal opbouwt naar de finale, klimactische ending.
Een belangrijk doel van vooruitverwijzing in mysteries is het ontwikkelen van de hoofdpersonages. Dit zorgt ervoor dat de sleutelpersonages meer als individuen met een uitkomst lijken. Vooruitverwijzing kan worden toegepast door uitspraken te doen over de gevoelens, plannen en gedachten van elk personage.
Vooruitverwijzing wordt gebruikt als een manier om spanning te creëren in een mystery. Het creëren van spanning helpt om lezers in het verhaal te trekken door anticipatie. Vooruitverwijzingshulpmiddelen voor spanning werken door stemming, settings, gebeurtenissen en personages te bieden die naar een onbekende maar zekere climax bewegen.
Naast karakterontwikkeling is een ander doel van vooruitverwijzing het overbrengen van informatiebrokjes die de lezer helpen te begrijpen wat er later zal komen. In tegenstelling tot spanning, wordt de informatie op een manier overgebracht dat lezers een bepaalde uitkomst in delen van het verhaal zullen verwachten naarmate de mystery voortgaat.
Ook bekend als "rode haringen", is een ander doel van vooruitverwijzing het achterlaten van valse aanwijzingen of misleidende informatie. Dit werkt goed in mysteries omdat lezers worden geleid te geloven dat een personage de schuldige kan zijn, terwijl in feite een ander is. Om de antagonist een mystery te laten, gebruiken schrijvers vaak literaire trucs om lezers op het verkeerde been te zetten.