Charles Dickens schreef nooit een scenario, hoewel veel van zijn verhalen op het scherm kwamen. Dickens was romancier. Films kwamen pas kort na zijn dood. Wij leven in een tijd waarin je kunt kiezen tussen een roman of een scenario. Beide zijn hoogst competitief, maar als je een goed verhaal hebt, kies de methode die je prefereert. Het kernverschil heet "witte ruimte": in scenario's worden alleen de essentiële elementen gegeven. In romans kun je zo veel detail toevoegen als je wilt, mits het verhaal helder blijft en lezers de pagina's omlaag blijft slaan.
Denk na. Besteed tijd aan je geconceptualiseerde verhaal, de personages, wat ze doen, waarom ze bestaan. Bouw je plotlijn, subplots en algemene storyline. Vraag je af wat je wilt overbrengen. Denk even, misschien dagen, weken of maanden. Schrijf daarna, probeer niet te denken, laat het verhaal zich onvouwen zoals je het bedacht hebt.
Maak een ruwe hoofdstukindeling als je structuur nodig hebt. Je kunt ook personageslijsten, volledige bio's, achtergronden en relaties opstellen. Weet waarom elk personage nodig is, en laat weg wat niet noodzakelijk is. In romans kun je meestal meer personages hebben dan in een scenario. Maar aantallen hebben geen waarde – elk personage moet een doel hebben om het verhaal vooruit te drijven.
Uitwerken van plaatsen, settings, beschrijvingen en details die je verhaal ondersteunen. Dit is het tegenovergestelde van scenarienschrijven; scenario's moeten zich beperken tot korte, beknopte scenebeschrijvingen en dialoog. Opnamescripts hebben camera-hoeken en beweging, maar spec-scripts niet. De beste zijn meestal smalle kolommen op een pagina met twee derde witte ruimte – de kolom is dialoog.
Vlecht je centrale personages, met name je protagonist, door de storyline. Belangrijke personages hebben "bogen" (arcs) of ontvouwingen en veranderingen bepaald door de plot, interacties met anderen en hun innerlijke ontwikkeling. Dit zijn de dingen waarop je je richt. In een film biedt het beste scenario geen acteur-interpretatie – personages hebben wel bogen, maar acteurs interpreteren details zelf voor zich, hun regisseurs en producenten.
Elimineer overbodige woorden. Hier zijn roman en scenario identiek. In goed schrijven draagt elk woord bij, en alles overbodige wordt geschrapt. Schrijf alleen wat je nodig hebt – de beste details vereisen geen overschrijving.
Structureer je verhaal vanuit je authentieke "stem" in plaats van te pozen alsof je iemand beroemds naboots. Schrijf vanaf waar je nu bent, met wat je geleerd en ervaren hebt als fundament. Vertrouw daarop.
Voltooi je roman in hoelang het ook duurt. Dit kan variëren van zes maanden tot tien jaar. Oordeel niet over de tijd die het kost, schrijf gewoon. Zodra je een complete eerste versie hebt, leg het even weg voor enkele weken. Keer terug, lees het opnieuw, herschrijf. Genoeg niet met "OK". Ga voor je beste werk. Herschrijf 20 of 30 keer als nodig. Het maakt niet uit. Voltooi wat je begint.