Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Overige boeken

Kleurtechnieken in stripboeken

Kleurtechnieken in stripboeken hebben drastische veranderingen ondergaan sinds de tijd dat strips op goedkoop pulppapier gedrukt werden. Technologische vooruitgang gecombineerd met het hoogwaardige papier dat in hedendaagse strips gebruikt wordt, heeft kleuristen in staat gesteld de beperkingen van vierkleurenprint te omzeilen en pagina's digitaal te kleuren met een praktisch oneindige palet en reeks effecten. Ongeacht de techniek, werkten kleuristen door de geschiedenis van het medium ernaar om de gepubliceerde kunst opvallend en visueel aantrekkelijk te maken, hun paletten gebruikend om belangrijke personages en plotelementen te accentueren, terwijl ze een vloeiende verhaallijn van paneel tot paneel faciliteren.

Kleuresthetiek

De taak van een kleurist is het werk van de potlood- en inktartiesten te complementeren, de stemming die ze gecreëerd hebben te versterken zonder de lezer af te leiden met schril kleuren en visuele effecten. Hoewel computersoftware een kleurist een overvloed aan kleuren en effecten geeft om zijn visie te realiseren, moet hij weerstaan tegen de verleiding om overboord te gaan met de tools tot zijn beschikking. Redacteurs verwachten dat kleuristen kleurentheorie begrijpen, weten welke kleuren elkaars complementeren en contrasteren, en hoe ze hun paletten kunnen gebruiken om de stemming voor een scène te vestigen. Een visueel verblindende display zou passen bij een actiescène in Green Lantern, waar de held zijn vermogen om energieconstructies met zijn ring te creëren zich leent voor visueel spektakel, maar dezelfde aanpak zou ongeschikt zijn voor een typisch Batman-avontuur, waar een gedempte kleurenschema de donkerdere toon van het verhaal beter benadrukt.

Pre-digitale kleuring

Scheiders bij drukkerijen gebruikten alleen cyaan, magenta en geel inkt in gradiënten van 25, 50 of 100 procent om de kleuren in krantenstrips te creëren, wat kleuristen beperkte tot een 64-kleurenpalet. Kleuristen schilderden gefotokopieerde kunstwerk met waterverf kleuren om een kleurengids te maken, met alphanumerieke codes die de combinatie van elke inkt aangeven. Subtiele tinten waren moeilijk te bereiken met dit proces. Marvel Comics' Hulk was oorspronkelijk grijs, maar het scheidingsproces maakte hem vaak ziekachtig stattmenig. Omdat groene tinten makkelijker te reproduceren waren, werd de Hulk in zijn tweede nummer een smaragdene reus.

Digitale kleuring

Professionele kleuristen hebben een verscheidenheid aan softwarepakketten om uit te kiezen, elk biedend een reeks virtuele penseels, van traditionele penseels tot airbrushes. Ze bieden ook een reeks voorgeprogrammeerde effecten, waarmee een kleurist filters of verzadiging op zijn afgewerkte werk kan toepassen, of details aan de kunst kan toevoegen zoals een metallische glans van een riemknoop. Een kleurist werkt vanaf een gedigitaliseerd beeld van de lijnkunst, en begint zijn werk door de afbeeldingen op de pagina te vervlakken, de algehele kunst op te splitsen in discrete vormen die afzonderlijk gekleurd kunnen worden. De kleurist gebruikt de potlood- en inktkunst als gids om de lichtbron van de afbeelding te bepalen, wat helpt bij het bepalen van de kleurschakeringen die hij op elk deel van de afbeelding zal gebruiken. Artiesten kunnen notities aan de kleurist meegeven met de gescande kunstwerk om specifieke kleuren of effecten aan te geven die ze in het eindproduct willen.

Geschilderde kleur

Redacteurs kunnen kiezen voor traditioneel geschilderde kunst om kleur te leveren voor speciale mini-series en one-shot projecten. Een schilder begint meestal met het potlooden van de lay-out voor de finale pagina zelf, of gebruikt de gepotloodde kunstwerk van een medewerker als basis voor zijn doek. Zodra de paginalay-out compleet is, kan een schilder een verscheidenheid aan mediums en technieken gebruiken, van waterverf tot airbrushen, om het afgewerkte kunstwerk voor publicatie te creëren.

Overige boeken

Related Categories