Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Overige boeken

Welke idealen promooten Harlem Renaissance schrijvers?

De Harlem Renaissance was een beweging in kunst, filosofie, muziek en schrijven die plaatsvond in de voornamelijk zwarte wijk Harlem, in New York City. Meeste Harlem Renaissance schrijvers en artiesten werkten in de jaren '20 en '30, hoewel velen doorgingen met schrijven zelfs nadat de beweging officieel was geëindigd. Deze beweging beïnvloedde zwarte identiteit, muziek en literatuur, en bracht een heropleving van zwarte volks tradities teweeg.

Rassengewaarte

De wortels van de Harlem Renaissance begonnen toen de auteur en activist W.E.B. Du Bois en activist Marcus Garvey beiden een culturele beweging startten die Afro-Amerikanen vroeg hun cultuur te omarmen en te vechten voor gelijke rechten. Hoewel gelijke rechten bewegingen in het verleden hadden plaatsgevonden, benadrukten Du Bois en Garvey Afro-Amerikanen zichzelf te organiseren en hadden een duidelijke focus op het omarmen van Afro-Amerikaanse cultuur. Zowel Du Bois als Garvey geloofden dat kunst en cultuur een sleutelaspect was om gelijkheid teweeg te brengen. Het idee van de "Nieuwe Neger," gepopulariseerd door de schrijver en filosoof Alain Locke, benadrukte de noodzaak voor een zwarte culturele identiteit waarin zwarte Amerikanen kunst in alle genres uitdrukten die spraken tot hun geschiedenis en cultuur.

De "Gedeelde Zelf"

Veel kunstwerken -- van literatuur tot muziek -- bevatten het element van de "gedeelde zelf," een term afgeleid van W.E.B. Du Boisminationale werk van filosofie en persoonlijke reflectie, "The Soul of Black Folks." Het concept van de gedeelde zelf spreekt de psychologische positie aan van individuen die door de samenleving als "de ander" beschouwd worden -- ze zien zichzelf niet alleen door hun eigen perspectief, maar ook door de ogen van de samenleving die ze als minder of "anders" ziet. Deze splitsing creëert een gedeeld zelfgevoel. Dichters als Langston Hughes en Claude McKay drukten dit concept uit, terwijl de roman "The Invisible Man" het meest faam werd om te spreken tot deze gedeelde zwarte identiteit.

Blues en Jazz

Blues en Jazz, beide beschouwd als primair zwarte muziekvormen, groeiden in de jaren '20 tot massa populariteit. Het decennium zelf werd bekend als "The Jazz Age," wat spreekt tot zowel de populariteit van de muziek als de algehele esthetiek van experimenten en spontane creativiteit die Jazz moedigde. Terwijl Blues sprak tot een oudere Afro-Amerikaanse traditie, teruggaand tot droevige slavernij-spirituals, kwam Jazz voort uit de invloed van moderne muziek en kunst op de Blues. Deze focus op zowel het eren van geschiedenis als het creëren van nieuwe, innovatieve kunstwerken is een belangrijk kenmerk van de Harlem Renaissance.

Traditionele volksverhalen

De Harlem Renaissance bracht een nieuwgevonden respect voor volksverhalen en tradities van de Afro-Amerikaanse cultuur. Zora Neale Hurston is de meest bekende verzamelaar en herverteller van Afro-Amerikaanse volksverhalen, en artiesten als Langston Hughes en diverse zwarte schilders en bluesmuzikanten gebruikten elementen van slavernij-spirituals en Afrikaanse tribale kunst in hun stukken.

Overige boeken

Related Categories