Een belangrijk deel van het schrijven van een boek is het plannen van een hiërarchie. Het is een structuur van woorden georganiseerd in zinnen, deze in alinea's, gevolgd door hoofdstukken en tenslotte het boek als geheel. De lengte van hoofdstukken wordt bepaald door hun plaats in dit plan. Factoren zijn de hoeveelheid benodigde informatie, de benodigde plotontwikkeling, de wens om het tempo te verhogen met kortere secties of te vertragen met langere. Omdat de behoeften van fictie en non-fictie verschillen, is het de moeite waard ze apart te behandelen.
Stap 1: Plan hoofdstukken na het bepalen van de omvang van het boek. Hoofdstukkenlengte wordt deels bepaald door de hoeveelheid materiaal per subonderwerp. Beslis van tevoren over het gewenste detailniveau.
Stap 2: Maak een hoofdstuk langer door meer stellingen te verdedigen die ondersteunend materiaal nodig hebben. Houd de nieuwe kwesties relevant en vermijd detail toevoegen voor de vorm. Door meer echte kwesties te behandelen behoud je bondigheid en helderheid, terwijl je toch lengte toevoegt.
Stap 3: Als je schrijven onevenwijdig is, of je veel schrijft over wat je persoonlijk interessant vindt en andere onderwerpen negeert, neem dan een plan aan. Je kunt bijvoorbeeld zeven hoofsonderwerpen per hoofdstuk reserveren, met vier subkopjes per onderwerp en twee tot drie alinea's per subkop. Eenmaal op papier heb je een helder overzicht van alle materialen en wat geknipt of verder uitgewerkt moet worden voor een goede lengte.
Stap 4: Gebruik hoofdstuktelengte om tempo in een roman te creëren. Korte hoofdstukken, misschien met schokkende of levendige actie, verhogen het tempo; langere remmen het af.
Stap 5: Leer de personages in het hoofdstuk beter kennen. Langere hoofdstukken vereisen meer materiaal, en de schrijver moet de setting onderzoeken of meer uitvinden over de personages. Overweeg hun achtergrond, levensgeschiedenis – alles wat het backstory vormt – en schrijf meer details om lengte te creëren.
Stap 6: Bepaal hoofdstuktelengte op basis van je lezers. Jonge lezers hebben kortere hoofdstukken nodig vanwege hun beperkte aandachtsspanne. Volwassenen verwachten een hoofdstuk lang genoeg om zich als afzonderlijke eenheid te rechtvaardigen, maar niet zo lang en uiteenlopend dat het zijn richting of identiteit verliest. Voeg lengte toe met solide beschrijvingen – van personage of plek – die de lezer betrekken. Voeg meer actie en gebeurtenissen toe als ze de thema's van het boek illustreren en ontwikkelen.