Veel mensen kiezen ervoor om een autobiografie te schrijven. De meeste van deze zullen nooit het daglicht zien nadat ze geschreven zijn. Deels omdat niet iedereen een schrijver kan zijn. Maar ook omdat de meeste van ons redelijk saaie levens leiden, behalve voor de occasionele interessante episode. Om dit laatste probleem aan te pakken, wil je misschien je focus vernauwen als je zo'n project plant. Een manier om dit te doen is een narratieve autobiografie schrijven, die zich concentreert op een bepaalde gebeurtenis of periode in je leven. Zo kan een narratieve autobiografie het jaar omvatten dat je in Nepal doorbracht met klimmen - en het saaie gedeelte vermijden, zoals het jaar dat je friet verkocht.
Selecteer een onderwerp dat interessant genoeg is om een boek te rechtvaardigen, tenminste als je het gepubliceerd wilt krijgen. Hoewel dit niet iets majors hoeft te zijn, zoals de Normandische landing, moet het wel een echte emotionele gewicht en drama hebben.
Voer onderzoek uit om alle informatie te verzamelen die je misschini nodig hebt. Dit klinkt misschien vreemd voor een autobiografie, maar aangezien het geheugen ons soms in de steek laat, is het het beste om data, plaatsen, namen en andere feiten te dubbelchecken.
Creëer een opening die de aandacht van de lezer vat. Tegelijkertijd wil je wat basisachtergrondinformatie over jezelf geven, zodat de lezer de gebeurtenissen die je beschrijft niet in een vacuüm ziet gebeuren.
Leg de gebeurtenissen uit in een simpele chronologische volgorde. Terugblikken (flashbacks) werken soms in fictie, maar werken niet zo goed in autobiografieën.
Schrijf een afsluiting die je gevoelens en het effect van de gebeurtenis op je samenvat, maar vat niet het boek zelf samen, aangezien de lezer dat net heeft gelezen.