Als je tijdens de Renaissance iets wilde schrijven, had je een gans nodig. Bijna al het schrijven werd gedaan met veerpennen gedopt in inkt. Het maken van een veerpen vereiste een paar eenvoudige, maar nauwkeurige stappen.
Om een veerpen te verkrijgen, had een schrijver eerst de juiste soort veer nodig. Sommigen hebben misschien hun eigen dieren gebruikt om de veren te leveren, maar velen kochten ze van handelaren in veren. Ganzen waren de meest gebruikte vogels voor veerpenveren, maar zwaanveren werden als de hoogste kwaliteit beschouwd.
Na een veer verkregen te hebben, moest een schrijver de veer knippen om een pen te maken. Hiervoor werden verschillende zorgvuldige sneden gemaakt met een klein scherp mesje genaamd een penmes aan de punt van de veer.
Verpen werden in inktbakken gedopt, en konden maar een paar pagina's schrijven voordat ze weer geschärpt moesten worden met een penmes. Als gevolg hiervan kon een drukke student of schrijver in korte tijd door veel verpen heen gaan.