Schrijven is gebruikt als middel om alles in het menselijk leven te communiceren: van emoties en ideeën tot verhalen over jachten en grote slagen. Om te begrijpen waar de veerkwast en perkament vandaan komen, is het nodig de geschiedenis van het schrijven te onderzoeken. Van vroege mensen die geslepen stenen en zelfs vingers gebruikten tot het gebruik van rietpennen en veren, mensen hadden de behoefte om hun ervaringen vast te leggen.
De pennen die de veerkwast voorafgingen, werden ontwikkeld door de oude Grieken en Egyptenaren, die een stylus gebruikten om gebeurtenissen en ideeën vast te leggen. Een stylus is een lang tubular vorm instrument, vaak gemaakt van bot, klei, riet, bamboe of hout; het werd aanvankelijk gebruikt voor het graveren in was of zachte klei.
De veerkwast is honderden jaren gebruikt als schrijfinstrument. Veerkwasten worden gemaakt van vogelveren. Verschillende vogels leveren verschillende typen schrijfinstrumenten en worden gebruikt voor verschillende schrijfstijlen. Bijvoorbeeld, kip- en kalkoenveren waren de meest voorkomende vogels, dus hun kwasten werden vaak geplukt en gebruikt voor alledaags schrijven. Zwaanveren waren geprezen om hun schoonheid en zeldzaamheid. De kwasten van kraaien en uilen werden ook gebruikt. Kwasten moesten gereinigd, gevormd en geslepen worden voor gebruik, en vereisten regelmatig onderhoud. Een veerkwast duurde niet lang – meestal slechts een paar dagen tot een week – voordat het vervangen moest worden.
Het bekendste voorbeeld van de vroegste vormen van papier komt van de Egyptenaren en hun gebruik van papyrus, het gebruik waarvoor teruggaat tot duizenden jaren geleden. Grieken en Romeinen gebruikten ook papyrus. Papyrus "papier" werd gemaakt van de papyrusplant; het vezel werd verdeeld in zeer dunne stroken, gedroogd en samen geweven tot vormen die leken op kleine matten.
Perkament was eigenlijk geen papier; het werd gemaakt van dierenhuiden die behandeld werden om een dik, hard oppervlak te vormen dat licht genoeg was om te dragen, makkelijk doorzichtig (maar niet transparant) en inkt kon vasthouden zonder te lopen of te vlekken.
Inkt is gebruikt voor schrijven sinds de oudheid en is evident in de geschiedenissen van de Chinese, Indiase, Egyptische en Griekse culturen. Oude versies van inkt werden gemaakt door roet en olie te combineren; latere inktten werden ontwikkeld uit natuurlijke kleurstoffen geëxtraheerd uit bloemen en planten, evenals de vetten en botten van verschillende dieren.