Een formele outline bereikt twee doelen wanneer je een boek schrijft. Het eerste is om je gedachten over de inhoud en de richting die je wilt opgaan te kristalliseren. Tijdens het schrijfproces stelt dit je in staat om gefocust te blijven op wat je probeert te bereiken. Het tweede doel van een outline is om een overzicht van je boek te geven aan een potentiële uitgever. Dit wordt ofwel voor je begint met schrijven geleverd en wordt een pitch beschouwd om potentiële interesse in toekomstige ontwikkeling te peilen, ofwel ingediend samen met een query-brief nadat het boek al voltooid is.
Stel een zin op die beschrijft waar je boek over gaat. In non-fictie is deze zin synonym met een thesis-stelling (bijv. "Dit boek onderzoekt waarom vrouwen in Zuidoost-Azië een hogere pijndrempel hebben dan hun Amerikaanse tegenhangers."). In fictie identificeert de zin die je schrijft de kernconflict van het boek (bijv. "Miriam heeft 48 uur om haar broer te weerhouden de verkeerde vrouw te trouwen.").
Deel de inhoud van je boek in drie secties. Of het nu non-fictie of fictie is, elk boek is gestructureerd rond een begin, een midden en een eind. Wijs deze brede secties de Romeinse cijfers I, II en III toe, net als je waarschijnlijk in de school deed toen je leerde outlines voor essays te maken. Geef elk van deze drie secties een titel of korte zin die de brede inhoud van die sectie samenvat.
In non-fictie kan het er bijvoorbeeld zo uitzien:
I. Methodologie
II. Casestudy's
III. Conclusies
In fictie kunnen de categorieën zijn:
I. Miriam ontdekt wie Harry gaat trouwen
II. Geneviève probeert Miriam te dempen
III. De bruiloftsdag aanbreekt
Maak subcategorieën onder elk van de Romeinse cijfers en wijs ze de letters A, B, C enz. toe. Afhankelijk van het detailniveau dat je wilt construeren, kun je dan verder uitbreiden naar 1, 2, 3, etc. en a, b, c, etc. Wanneer je de outline voltooid hebt, bekijk elke entry om te zorgen dat ze terugkeren naar je oorspronkelijke intentieverklaring, en dat je op boodschap bent gebleven. In haar titel "The Scene Book," benadrukt auteur Sandra Scofield dat elk gebeurtenis in een fictiewerk een definitieve reden voor zijn bestaan moet hebben, een structuur die de plot vooruitgang geeft en een tempo dat afwisselt tussen het opbouwen van spanning en het toelaten aan lezers om nadenkend te overwegen wat ze zojuist gelezen hebben. In non-fictie projecten moet elk element niet alleen soepel in het volgende overgaan, maar ook een structuur omarmen waarin simpele concepten eerst geïntroduceerd worden en overgaan naar uitdagender materiaal.
< herschrijf de entries van je fictie-outline in een narratief formaat als je van plan bent het naar een uitgever te sturen samen met je query-brief. In tegenstelling tot een non-fictie outline waarin alle onderwerpen die je geïdentificeerd hebt als sectie- en hoofdtitels kunnen staan en in precies die vorm ingediend kunnen worden, wil een fictie-editor een outline zien die leest als een sequentiële synopsis van gebeurtenissen. Ideaal moet het niet meer dan drie paragrafen duren voor dit narratieve overzicht en dezelfde structuur van begin, midden en eind volgen.
Identificeer de plaatsing van eventueel supplementair materiaal in je non-fictie project. Dit kan kaarten, foto's, vertaalgidsen, woordenlijsten en bijlagen omvatten. Tijdens het schrijfproces helpt het opnemen van deze elementen in je outline ervoor te zorgen dat je niets vergeet.