Professionele correctielezers gebruiken een breed geaccepteerde set tekens om fouten in een document aan te duiden en revisies voor te stellen. Deze tekens variëren van intuïtief (een komma onder een caret tussen twee woorden) tot esoterisch: het woord "STET" is een Latijnse term die "Laat staan" betekent, gebruikt om een eerdere suggestie ongedaan te maken. De betekenis van stippen in een gecorrigeerd document hangt af van het aantal stippen en de context. Strikt genomen worden stippen alleen toegevoegd om de toevoeging van een punt of een weglatingsteken aan te bevelen.
Stippen worden afzonderlijk of in combinatie met andere stippen en symbolen gebruikt om zes afzonderlijke leestekens te vormen: een punt, een puntkomma, een dubbele punt, een weglatingsteken, een vraagteken en een roepteken.
De punt, een enkele stip, duidt het einde van een zin aan. Een correctielezer kan de invoeging van een punt voorstellen waar een ontbreekt of waar een lopende zin beëindigd moet worden. Op de voorgestelde invoegplaats tekent de correctielezer — onder de zin en omhoog wijzend — een caret (zoals een omgekeerde "v"). In de rechtermarge, op overeenkomende hoogte, plaatst de correctielezer een stip en tekent een cirkel eromheen. De lege caret richt de aandacht van de auteur op de voorgestelde interpunctie.
Een weglatingsteken wordt in de tekst of aan het einde van een citaat geplaatst waar woorden zijn weggelaten. In creatief schrijven duiden weglatingstekens vaak aan dat een spreker meer zou kunnen zeggen over een onderwerp maar ervoor kiest niet te doen. Het kan ook een onvolledige gedachte of waarneming suggereren. Om aan te geven dat een weglatingsteken nodig is, gebruikt de correctielezer een omhoog wijzende caret op de invoegplaats en tekent een weglatingsteken ( ... ) in de rechtermarge.
"The Blue Book of Grammar and Punctuation" van Jane Straus geeft uitgebreide richtlijnen voor het gebruik van de dubbele punt. Straus adviseert de dubbele punt na een complete zin die een lijst introduceert; in plaats van een puntkomma tussen twee zinnen wanneer de tweede de eerste verklaart of illustreert zonder voegwoord; en "om een direct citaat van meer dan drie regels te introduceren". Om een dubbele punt voor te stellen, tekent de correctielezer een omhoog wijzende caret onder de invoegplaats en plaatst een dubbele punt ( : ) in de caret.
Een puntkomma wordt tussen twee complete zinnen geplaatst wanneer de delen nauw gerelateerd zijn en geen voegwoord ze verbindt, of in lijsten waar komma's onvoldoende scheiden. Ze functioneren als sterke komma's of zwakke punten. Een correctielezer duidt de behoefte aan een puntkomma aan door een omgekeerde caret te tekenen onder de invoegplaats en een puntkomma ( ; ) in de caret te plaatsen.
Een vraagteken markeert het einde van een vraagzins. Om een vraagteken te adviseren in plaats van een bestaande punt, tekent de correctielezer een cirkel om de punt en een lijn met een lus om verwijdering te suggereren; tekent een omhoog wijzende caret voor een toevoeging; en plaatst een vraagteken ( ? ) in de rechtermarge.
Een roepteken wordt na een woord of zin gebruikt om verrassing, sterke emotie of vastberadenheid uit te drukken. Om een roepteken aan te bevelen, tekent de correctielezer een omhoog wijzende caret onder de invoegplaats en plaatst een roepteken ( ! ) in de caret.