Het woord "denuntiatie" – uitgesproken als dee-nun-si-a-tsee – is een zelfstandig naamwoord met een aantal betekenissen. In het algemeen betekent het het veroordelen of afkeuren van iets of iemand, maar de specifieke manieren waarop dit kan gebeuren geven het woord zijn verschillende specifieke betekenissen.
De meest gebruikte definitie van "denuntiatie" is de daad van het veroordelen van iemand, of hen publiekelijk te veroordelen. Bijvoorbeeld, iemand zou denuntiatie plegen door iemand anders in een krant of ander publiek forum te veroordelen.
In het rechtssysteem betekent de daad van "denuntiatie" dat iemand van een misdaad wordt beschuldigd voor een tribuunaal of enige soort openbaar aanklager of gerecht.
De daad van "denuntiatie" kan ook betekenen dat een bestaand verdrag wordt ingetrokken of beëindigd. Bepaalde verdragen voegen de daad van denuntiatie in het verdrag in als een bepaalde gebeurtenis plaatsvindt, zoals een aantal landen die niet meer deelnemen aan het verdrag.
Een oudere definitie van "denuntiatie" die zelden gebruikt wordt, is het waarschuwen van iemand voor een nadere dreiging of gevaar. Vanwege het regelmatige gebruik van de bovenstaande definities, wordt deze definitie nu als verouderd beschouwd en niet meer in algemeen gebruik.
Het woord "denuntiatie" komt van het woord "denuntiare" wat essentieel een Latijnse versie is van het woord "denuntiare" (aanklagen/veroordelen). Als zodanig laten veel definities van denuntiatie de daad van veroordelen prominent figuren.