Intrige wordt gedefinieerd als een ingewikkeld complot of plan, zoals een mysterie dat antwoorden heeft aan het einde van een kronkelende weg. Het wordt vaak gebruikt om literaire verhalen te beschrijven, met name spionageverhalen, liefdesaffaires en verhalen met veel complexiteit. Natuurlijk komt intrige ook in het echte leven voor.
Intrige leent zich van het Latijnse 'intrigare', wat 'verstrengelen' betekent.
Intrige omvat vaak bedrog en dubbelzinnigheid, wat een noodzaak schept om door de leugens heen te zoeken en de werkelijke feiten te ontdekken.
Het woord heeft vaak een romantische associatie, verwijzend naar geheime (en meestal onwettige) relaties tussen een gegeven koppel. Dat past van nature bij de andere betekenissen.
Bovenal omvat intrige complexiteit, door kunst en façade toe te voegen om wendingen en bochten te geven aan een plot die anders voor de hand liggend zou zijn.
Hoewel het vaak als zelfstandig naamwoord gebruikt wordt, kan intrige ook als werkwoord gebruikt worden: men kan 'geïntrigeerd' zijn door het prikkelen van nieuwsgierigheid of belangstelling.