Plagiaat is het stelen – ofwel opzettelijk of niet – van andermans geschreven werk. Elk bedrag aan kopiëren van wat iemand anders geschreven heeft, zonder die schrijver credit te geven voor zijn werk, is plagiaat. Je kunt een paar stappen ondernemen om te voorkomen dat je andermans werk plagieert. Deze stappen zorgen er niet alleen voor dat jouw werk van jou is, het beschermt ook je geloofwaardigheid als schrijver.
Geef altijd credit wanneer je citeert uit andermans werk, ongeacht hoe weinig van het materiaal je gebruikt. Geef de naam van de auteur, het geciteerde werk en de publicatie waar het werk verschenen is. Als je een auteurswerk parafraseert, is volledige credit niet noodzakelijk, maar je zou nog steeds naar de auteur die je parafraseert moeten verwijzen. Voorbeelden van parafraseren zijn het herformuleren van iets door de volgorde van woorden te veranderen en nieuw materiaal toe te voegen, of het in algemene termen beschrijven wat een andere auteur schreef (samenvatten van andermans werk). Er zijn veel verschillende manieren om bronnen credit te geven. In de meeste gevallen, verwijs naar MLA- of APA-stijlgidsen (zie bronnen). In een fictiewerk is het acceptabel om citaten voor songteksten aan het begin van het boek toe te kennen met de naam van het nummer, de muziekuitgever, de componist en copyrightinformatie als die verschilt.
Houd geciteerd materiaal proportioneel. Citeer geen lange passages als je het materiaal in een kort verhaal of artikel gebruikt. Als je een excessieve hoeveelheid materiaal uit andermans werk gebruikt, overweeg dan de auteur te contacteren om toestemming te verkrijgen. Bijvoorbeeld, drie of vier alinea's uit een 500-pagina's roman, gebruikt in de context van je schrijven en correct toegeschreven, zou acceptabel zijn. Hetzelfde aantal alinea's uit een kort verhaal van 3.500 woorden zou excessief zijn, of je nu toeschrijving geeft of niet. Er zijn geen harde en vaste regels over hoeveel van andermans werk je mag gebruiken; als het materiaal dat je van iemand anders gebruikt een groot deel uitmaakt van wat je schrijft, ben je waarschijnlijk te ver gegaan. Hoe klein een portie van andermans woorden je ook gebruikt, geef altijd correcte toeschrijving.
Kies altijd voor originaliteit. Als je moet citeren, doe dat dan met de bovengenoemde stappen in gedachten. Maar waar mogelijk, zoek een manier om een idee in je eigen woorden te presenteren. Streef ernaar om iets origineels aan het idee toe te voegen. Als je onderwerp bijvoorbeeld werkende ouders en hun effect op kinderen is – en het materiaal dat je onderzoekt zegt dat een hoger percentage kids faalt op school als beide ouders werken – kun je dit idee uitbreiden door gebruik te maken van persoonlijke ervaring of kennis van het onderwerp. Je kunt de basispremis herformuleren, maar citeer je bron, zelfs als alles wat je schrijft origineel is.
Vermijd kopiëren en plakken van websites, een frequente praktijk tegenwoordig. De meeste mensen nemen ten onrechte aan dat informatie op het internet gratis is omdat het vrij beschikbaar is, of dat betalen voor internetservice hen het recht geeft om alles te gebruiken wat ze kunnen benaderen. Dit is niet het geval. Als je iets van het internet gebruikt wat niet in het publieke domein is (en heel weinig op het internet is publiek domein), begaan je auteursrechtschending. Alles wat je kopieert en plakt, moet correct geciteerd worden en in context, in kleine passages, en correct toegeschreven. Als je de naam van een auteur niet kunt vinden voor werk dat je citeert, probeer dan de website-eigenaar te e-mailen om toestemming. Op het minst, citeer de website als bron met de naam van het artikel waaruit je citeert, de naam en URL van de website, en de datum waarop je het materiaal opvroeg. Bijvoorbeeld: "The Making of Cold Storage." Writer's Inkwell (onderstreep naam website), 1 juli 2009, (voeg URL in).