De Ster van David is een universeel geaccepteerd symbool voor de Joodse godsdienst. Het wordt gevonden op menorahs en andere items die geassocieerd zijn met het Jodendom. Een blauwe Ster van David ziert zelfs de vlag van Israël. De oorspronkelijke naam voor dit symbool was "Magen David," wat "Schild van David" betekent, verwijzend naar God Almachtig die Koning David beschermde.
De Ster van David is een ster met zes punten, of een hexagram. De ster is geconstrueerd uit twee driehoeken, die in elkaar grijpen. De traditie omarmt de premisse dat deze ster de vorm is van Koning David's schild en dat is waar de naam "Ster van David" vandaan komt. Er is geen bewijs voor deze claim, en de meeste geleerden geloven dat het sterrenbeeld de alomvattende voorzienigheid symboliseert die God voor zijn uitverkorene volk, de Joden, koos.
Rond de 17e eeuw begonnen Joden de Ster van David op de buitenkant van synagogen te gebruiken. Dit symbool vertegenwoordigde oorspronkelijk het Joodse huishuis van godsdienst, veel op dezelfde manier als een kruis een Christelijke kerk zou vertegenwoordigen. In 1987 werd de Ster van David aangenomen door de Zionistische beweging. Het symbool werd door de nazi's tijdens de Holocaust gebruikt om Joden van niet-Joden te onderscheiden. Nazi's dwongen Joodse slachtoffers de ster op hun kleding of op een armband te dragen.
Er wordt gezegd dat de zes punten van de Ster van David staan voor de zes richtingen waarin God's heerschappij zijn kinderen bedekt. De punten vertegenwoordigen noord, zuid, oost, west, boven en beneden. Het Joodse volk heeft een lange en gevarieerde geschiedenis van intimiteit met God, en de Ster van David symboliseert de volmaaktheid van Gods bescherming over zijn volk. Het is een herinnering dat God deze volk heeft gestaan van de vroegste bijbelse tijden, door hun dwalen in de woestijn, door de Holocaust en tot de huidige dag.
Sommige mensen nemen aan dat de Ster van David altijd gestaan heeft als een universeel symbool van het Jodendom, maar dit is niet waar. Het is pas in de laatste 200 jaar dat dit symbool voor de Joodse godsdienst gaan staan. De ster werd zelden gezien in vroege Joodse literatuur. Het symbool is, op momenten, verward met occulte activiteiten. De hexagram's uiterlijk is vergelijkbaar met een pentagram, de vijfpuntige ster die in sommige occulte praktijken vandaag gebruikt wordt.
Er zijn veel theorieën rond de betekenis van de twee driehoeken die de Ster van David vormen. Een theorie is dat in de Kabbalah, of de leer van de mystieke dimensie van het Jodendom, de twee driehoeken de strijd vertegenwoordigen die de mens ondergaat tussen zijn goede natuur en zijn kwade natuur. Sommige andere experts theoriseren dat de twee driehoeken simpelweg de kracht vertegenwoordigen die aan een schild gegeven wordt door het gebruik van twee in elkaar gripende geometrische vormen. De driehoek heeft het voordeel van een inherent stabiliteit die andere vormen niet hebben.