Boeken die Holden Caulfield leest in The Catcher in the Rye
Doorheen J.D. Salingers The Catcher in the Rye noemt Holden Caulfield expliciet twee klassieke romans die hij leest:
- Great Expectations van Charles Dickens – Hij refereert ernaar in Hoofdstuk 18, vergelijkend zijn eigen "grote verwachtingen" (ontluistering) met Pip's. Het weesverhaal resoneren met zijn alienatie.
- Jane Eyre van Charlotte Brontë – Genoemd in Hoofdstuk 18 ook; hij noemt het "een heel goed boek" en merkt Jane's vlakheid en morele rigiditeit op – eigenschappen die hij zowel spot als heimelijk bewondert.
Waarom deze twee?
- Beide hebben weesprotagonisten die navigeren door hypocriete volwassen werelden – spiegelt Holdens toestand.
- Beide zijn 19e-eeuwse "verplichte literatuur" op elite-voorbereidende scholen (zoals Pencey).
- Salinger gebruikt ze als karakterspeed: Holdens betrokkenheid (hoe dan ook terughoudend) bewijst dat hij geletterd, gevoelig en zoekend is – ondanks zijn houding van onverschilligheid.
Geen andere boeken worden in de tekst genoemd. Zijn kamergenoot Stradlater vraagt hem een opstel te schrijven over Jane Eyre (wat Holden doet, Allie's baseballhandschoen beschrijvende) – een cruciale plot-moment.