Ponyboy Curtis noemt herhaaldelijk Gone with the Wind (Margaret Mitchell) als zijn favoriet. Hij leest het terwijl hij in de kerk schuilt na de ruzie, vindt troost in het overlevingsthema. Hij identificeert zich met de personages' veerkracht — "Ze hadden iets... iets wat wij niet hebben."
Het contrasteert met Johnny's liefde voor Gone with the Wind ook — hun gedeelde literair toevluchtsoord.