1. Donkere humor en cynisme: Snicket gebruikt donkere humor en cynisme om de grimmige realiteit van het leven van de Baudelaire-wezen te presenteren. Hoewel de gebeurtenissen tragisch zijn, worden ze vaak beschreven met een duister komisch tintje.
2. Morbide en somber: De boeken zijn gevuld met dood, gevaar en wanhoop. De personages worden voortdurend geconfronteerd met bedreigingen en tegenslagen, en de algehele sfeer is er een van somberheid en onheil.
3. Melodramatisch en overdreven: Snicket gebruikt melodramatische taal en overdreven beschrijvingen om de absurditeit van de tegenslagen van de weeskinderen te benadrukken.
4. Griezelig en mysterieus: Er zit een element van mysterie en spanning in de serie. De verhalen zijn vaak gevuld met cryptische aanwijzingen en verontrustende gebeurtenissen.
5. Literair en erudiet: Snicket hanteert een verfijnde en vaak literaire schrijfstijl, met veel verwijzingen naar de klassieke literatuur en geschiedenis.
6. Peinzend en reflecterend: Ondanks de grimmige omstandigheden biedt Snicket momenten van stille reflectie en contemplatie. Hij moedigt de lezer aan om na te denken over de aard van tegenslag, veerkracht en de menselijke conditie.
7. Autoritaire inbreuk: Snicket doorbreekt regelmatig de vierde muur, richt zich rechtstreeks tot de lezer en geeft uitdrukking aan zijn mening en gevoelens over de gebeurtenissen die zich ontvouwen. Dit creëert een gevoel van intimiteit en medeplichtigheid tussen auteur en lezer.
Over het algemeen kan de toon van de Lemony Snicket-boeken worden omschreven als donker, geestig en melancholisch. Ze bieden een unieke mix van humor en tragedie, waardoor ze zowel vermakelijk als tot nadenken stemmend zijn.