Voorrandschildering (fore-edge painting) is een methode om de randen van pagina's in een boek te schilderen, zodat de pagina's een afbeelding tonen alleen wanneer ze gewaaid worden. Kunstenaars ontwikkelden voorrandschildering in de mid-17e eeuw, maar oefenden deze schildermethode niet vaak uit tot het einde van de 18e eeuw. Kunstenaars reserveerden voorrandschildering voornamelijk voor klassieke werken en religieuze teksten. Meeste scènes op voorrandschilderingen zijn van bruggen, kastelen en kerken. De oudste typen randdecoraties waren alleen platte kleuren. Latere randdecoraties waren bestrooide randen. De vroegste geschilderde afbeeldingen waren zigzags, cirkels en florele patronen.
Kunstenaars die heel vaardig zijn in waterverf, zijn doorgaans degene die voorrandschilderingen produceren. Schilders waaien de voorrand van de buitenrand en klemmen het op het bord. Drukkers gebruiken klemmen zodat alles stevig op zijn plaats blijft tijdens het drukkken. Vervolgens schildert de schilder op de gewaaiide bladen met waterverf voordat de bladen hun normale positie aannemen en het boek op de pers gezet wordt. Daarna voegen drukkers goud toe dat in heel dunne stukjes genaamd bladen gehamerd wordt. Dit proces heet vergulden (gilding).
Sommige kunstenaars binden de gewaaiide randen tussen planken. Vervolgens schildert de kunstenaar de scène op de gewaaiide pagina's met waterverf. Wanneer droog, wordt de verf verguld. De vroegste voorrandschilderingsprojecten gebruikten monochroom, terwijl latere werken meer kleuren gebruikten. Oudere voorrandschilderingen zijn levendiger omdat waterverfen dikker waren. Nieuwere waterverfen zijn transparanter, en je kunt penseelstrepen zien. Schilders hebben steeds meer waterrijke verf gebruikt, die in de pagina bloedt.
Kunstenaars produceren soms de schildering onder de vergulding door in planken de voorrand van het boek met een plough (hobel) in te snijden, een apparaat ontworpen om groeven te maken. Dit geeft de rand een glad oppervlak om op te schilderen. De kunstenaar klemt de pagina's tussen houten planken. Tijdens het schilderen moet de kunstenaar de penseel onder een rechte hoek houden om ervoor te zorgen dat de verf op het oppervlak blijft. De kunstenaar mag geen te dunne verf gebruiken of de kleuren lopen uit. De schilder wacht tot de verf droog is, haalt de klem weg en stuurt het boek door de verguldingspers. De kunstenaar poleert de geschilderde rand. Normale boeken kunnen vergulde randen hebben voor decoratie, maar voorrandschilderingen hebben vergulde randen voor conservatie.
Schilders gebruikten dikke vergulding om voorrandschilderingen te bedekken en te beschermen. Nieuwere voorrandschilderingen hebben vaak een rand. Het verguldingsproces betreft rood krijt en zwart lood gemalen en met water gemengd. Daarna voegen schilders zoutzuur toe aan het mengsel. Voordat het mengsel aangebracht wordt, moet de binder de voorrand gladstreken. De binder gebruikt een breed, plat kamelhaarpenseel of spons om de randen te bestrijken met het mengsel. Vervolgens knipt de binder het goudblad en plaatst het op het oppervlak. Wanneer droog, poleert de binder de randen.