Er zijn bijna zoveel permutaties van schrijfstijlen als er mensen in de wereld zijn. Eenmaal je je neerzet om je meesterwerk te schrijven, wil je misschien een voorsprong op wat anderen schrijven of schreven sinds de populaire vorm van het korte verhaal in de vroege 20e eeuw tot bloei kwam. Volgens "Writing Fiction: The Practical Guide from New York's Acclaimed Creative Writing School" van Gotham Writers' Workshop: "Korte verhalen zijn misschien de beste eerste stap voor de beginnende fictieschrijver."
Dit is de meest simplicistische, voor de hand liggende en duidelijke manier om een kort verhaal te stemmen. Je verteller is een personage direct of tangentioneel betrokken bij het verhaal die zijn eigen ervaring vertelt en de vloei van de plot en details vormt. Stel je voor dat je iemand een anekdote of ervaring uit je alledaagse leven vertelt om een idee te krijgen van de benadering. De populaire Amerikaanse romans "De Grote Gatsby" en "De Vanger in het Graan" zijn twee voorbeelden van eerste-persoon-schrijven. Deze stijl, samen met derde-persoon-beperkt, zijn de twee meest gangbare benaderingen vandaag.
Dit is een oudere benadering die een derde-persoon-verteller creëert die niet betrokken is bij het verhaal en een soort ontladend, onbenoemd stem is. De verteller is gewaar van de gedachten van alle personages in het verhaal (vandaar "alwetend") en glijdt in en uit personages' hoofdjes als de plot het vereist. Virginia Woolf, William Faulkner en veel 19e-eeuwse schrijvers zijn beroemd om deze benadering te gebruiken die de lezer directe toegang geeft tot de psyche van alle personages van een verhaal.
Derde-persoon-beperkt, zoals de naam impliceert, is een variatie op de afzijdige derde-persoon-verteller die de lezer alleen beperkte toegang geeft tot de gedachten van bepaalde gekozen personages binnen het verhaal. Meestal worden het hoofdpersonage(s) en een bijpersonage gefocust in plaats van de bovengenoemde alwetende benadering. Deze stijl stelt meer van een realistische benadering toe terwijl nog steeds de onbenoemde en onbetrokken verteller gebruikt wordt. Beide derde-persoon-benaderingen bieden een graad van objectiviteit in de verteller die niet aanwezig is in de eerste persoon.
Behalve stemkeuzes zijn er ook woord- en stijlkeuzes die een verhaalvorm creëren waarin je plot, setting en personages kunt plaatsen. Minimalisme is de gevierde stijl van Ernest Hemingway en aanhangers die een economie van woorden in hun schrijven oefenen. "Minder is meer" is een passende beschrijving, omdat de auteur vaak een redelijk bedrag aan de lezer overlaat om in te vullen. Het tegenovergestelde is maximalisme, geoefend door schrijvers als Henry James die woordrijke beschrijvingen en afdwalingen door hun werk gebruiken om zoveel mogelijk te detaileren en te verklaren.