Typografie – de kunst van letterontwerp voor leesbaarheid en esthetiek – begon mid-15e eeuw met Gutenberg’s bewegende letten. Ontwikkeling verdeelt zich in vijf periodes, elk met pioniers.
Gutenberg (eerste typograaf) baseerde letters op gotische handschrift. Francesco Griffo (voor Aldus Manutius) ontwierp de eerste cursief (italiek), geïnspireerd op Italiaans/Frans handschrift. Claude Garamond (Frankrijk) creëerde invloedrijke lettertypen.
Metaal, ponsgesneden letters worden leidend. John Baskerville en William Caslon (Engeland) zijn sleutelfiguren. Caslon’s „Old Style” is basis voor moderne typen. Baskerville combineerde dunne/dikke streken en ontwikkelde nieuwe persmethoden.
Reclame vraagt schaalbare letters. Giambattista Bodoni (Italië) ontwierp „modern style” met extreme contrasten – nog steeds invloedrijk.
Ontwerpers willen zich verbinden met de machine-eeuw. Stanley Morrison (Times New Roman) en Paul Renner (Futura) zijn grote namen.
Persoonlijke computers democratiseren letterontwerp. Neville Brody en Zuzana Licko zijn leidend. Kritiek: verval van kwaliteit door lage drempel.