Een boekvoorwoord is een marketinginstrument. Uitgevers zetten vaak de naam van de voorwoordsauteur op de omslag, soms meer prominent dan de naam van de boekauteur. Bijvoorbeeld, "Security Analysis: Sixth Edition, Foreword by Warren Buffett; By Benjamin Graham and David Dodd", zet de voorwoordsauteur boven de eigenlijke auteurs van het boek. Potentiële kopers van het boek lezen wellicht de eerste pagina van het voorwoord, direct na het lezen van de blurb op de achterkant en de inlegvlakken, en – hoopt de auteur – net voordat ze het boek kopen. Wat je in een boekvoorwoord zegt, maakt uit.
Lees het boek. Markeer pagina's of secties die je bijzonder leuk vindt. Let op of er belangrijke punten in het boek zijn waar je het niet mee eens bent. Beslis of je het boek oprecht kunt aanbevelen. Je kunt nog steeds het voorwoord schrijven als je dat niet kunt, maar de uitgever zal het waarschijnlijk niet gebruiken en je kunt een vriend verliezen. Steve Jobs ging terug op zijn akkoord om het voorwoord te schrijven voor "iWoz", de autobiografie van mede-oprichter van Apple Computer, Steve Wozniak. "Ik weet niet waarom, want ik ben aardig tegen hem," zei Wozniak tegen een verslaggever van de Seattle Intelligencer, "dus er moet iets zijn dat hij niet leuk vond."
Pas je voorwoord aan op het juiste publiek. Denk na wie waarschijnlijk het boek zal lezen, want dat is het publiek voor je voorwoord. Wat wil of heeft dit publiek waarschijnlijk nodig? Willen je lezers een handzaam overzicht van het boek om ze door een ingewikkeld onderwerp te leiden? Persoonlijke anekdotes over de auteur? Een overzicht van het vakgebied waarin jij en de auteur werken of studeren? Een iets andere blik op de gebeurtenissen en kwesties in het boek? Verzekering dat de auteur weet waar ze over praat?
Maak een outline, net zoals je voor elk essay zou doen. Zelfs als je besluit dat het meeste van je voorwoord een samenvatting van het boek zal zijn, moet je een standpunt innemen over wat een lezer waarschijnlijk uit dit boek zal halen. Begin met een thesisstatement, dat is een een- of tweezins samenvatting van je conclusie. Bijvoorbeeld, "John X weet waar het over gaat en dit boek bevordert de kennis van dit obscure vakgebied waarin we beide betrokken zijn"; of "Ik zag Suzy Y groeien van een cub-reporter tot een Pulitzer-prijswinnaar en ze is een moedige dame." Dit zal waarschijnlijk niet je openingszin zijn. Het mag misschien niet eens in je voorwoord verschijnen. Het is slechts je aantekening die je eraan herinnert wat je punt is. Onderbouw de thesisstatement met drie of meer redenen, voorbeelden of ondersteunende bewijzen. Besteed zoveel tijd als je nodig hebt om deze outline uit te werken, want het zet je aan het denken. Daarna, leg het weg en kijk er even niet naar.
Probeer een andere aanpak als je besluit dat je outline ongelofelijk saai is.beeld je je voor het boek te praten met iemand die de auteur of het onderwerp niet kent. Aangezien je dit voorwoord schrijft, denk je waarschijnlijk dat het boek de moeite waard is om te lezen. Vertel deze verbeeldingpersoon waarom. Schrijf een verbeeldingse-mail aan deze verbeeldingpersoon in stroom-van-bewustzijn-stijl, zonder te proberen te organiseren.
Neem de outline en de stroom-van-bewustzijn vrij schrijven en kijk waar ze samenkomen. Een anekdote of verhaal zou uit de ene of de ander moeten zijn gekomen. Zo niet, doe nog meer nadenken. Je wilt een verhaal dat een hoofdpunt illustreert – misschien je thesisstatement of misschien de reden waarom je denkt dat de potentiële lezer het boek moet lezen.
Schrijf het. Houd het kort – korter dan je denkt dat het moet zijn. Als je vastloopt op hoe het te eindigen, misschien ben je klaar. Immers, je voorwoord is slechts de voorgerecht. Laat de lezer doorgaan naar de hoofdbereiding solange hij nog honger heeft.