Met een breed scala aan boekgenres, stijlen en markten, is de eerste plek om te beginnen het bepalen of je fictie of non-fictie wilt schrijven; stel dan een doel. Als het een how-to boek is, zal het doel anders zijn dan een commerciële fictieroman. Er zijn ook verschillende manieren om het boek gepubliceerd te krijgen, inclusief conventioneel, POD (print on demand) en zelfpublicatie.
Non-fictieboeken blijven vaak lang op de markt en produceren royalty's voor veel jaren. Educatief, referentie, reis, hobby, fitness en godsdienst non-fictie doen het goed. Het afgeronde boek moet goed georganiseerd en duidelijk zijn voor de doelgroep.
Elke uitgever heeft zijn eigen richtlijnen die gevolgd moeten worden voor succes. De auteur moet referenties opgeven, bronnen citeren in een voorbrief. Lever een gedetailleerde outline en voorbeeldhoofdstukken om de redacteuren een idee te geven van je schrijfstijl.
Hedendaagse fictie moet snel getempo, relevant voor huidige smaken en duidelijke conflict hebben. Het boek moet beginnen met actie of dialoog, wat de lezer direct in het verhaal dompelt. Karaktermotivatie moet vroeg in het boek duidelijk zijn, en moet verbinden met het hoofdconflict. De setting moet duidelijk en goed getekend zijn met meer tonen dan vertellen. Gebruik de zintuigen door het hele boek voor de gunstigste reviews van redacteuren en lezers. Volg de conventies van het genre. Bijvoorbeeld, in romantiek moeten de held en heldin aan het einde bij elkaar komen. In mysteries moet de moordenaar gevangen worden. In westerns wint de goede altijd.
Voor fictieromans zoeken de meeste uitgevers een goed geschreven voorbrief en korte synopsis voordat ze opeenvolgende voorbeeldhoofdstukken vragen. De voorbrief moet beginnen met een een-paragraaf verhaal blurb, een korte versie van de auteursbio, en details over het genre, woordenaantal en wanneer het volledige verhaal geleverd kan worden. De korte synopsis moet één tot twee pagina's zijn en de karaktermotivatie, het conflict, de hoofplot, grote wendepunten en het thema van het verhaal bevatten. Altijd hoe het verhaal eindigt in de synopsis opnemen. Als de redacteur een volledig voorstel vraagt, herhaal de informatie in de initiële voorbrief. Stuur de eerste drie hoofdstukken en een gedetailleerdere synopsis van het boek. De algemene vuistregel voor de langere synopsis is één pagina per 10.000 woorden van het voltooide verhaal.
Conventionele uitgevers hebben alles opgezet voor het succes van elk boek. Naast alleen verwerven wat ze voelen dat zal verkopen op basis van hun geschiedenis en ervaring in de markt, bieden ze bewerken, distributie naar plekken waar auteurs geen toegang toe hebben en een boekhoudkundige afdeling. Ze bieden vaak bronnen en promotiemateriaal aan de auteur.
Print-on-demand uitgevers zijn in aantal gegroeid de afgelopen jaren. Sommige hebben redaktionele richtlijnen, terwijl anderen zullen drukken wat iemand bereid is te betalen. Aangezien elk boek gedrukt wordt als het besteld wordt, zijn ze doorgaans duurder dan die conventioneel gepubliceerd met een 20.000 druk. Het voordeel van POD is dat de auteur het boek sneller kan laten drukken en alleen hoeft te bestellen wat nodig is. Typen boeken om te overwegen voor print on demand zijn familiegeschiedenissen, memoires, en boeken die door conventionele uitgevers afgewezen zijn (als de auteur een kant-en-klaar markt voor ze heeft).
Zelfpublicatie heeft ook zijn plaats. Romans doen zelden goed als ze zelfgepubliceerd zijn, maar zelfgepubliceerde non-fictie kan een levensvatbare optie zijn voor wie op het spreekcircuit zit. Vaak kan de kost van een workshop de prijs van het boek omvatten, of het boek kan na een lezing verkocht worden. Met een gegijzelde publiek, is de auteur waarschijnlijk winst te zien van zelfgepubliceerde boeken.